DICIONÁRIO DE EXPRESSÕES E FRASES LATINAS

Compilado por HENERIK KOCHER

Home - Introdução - Bibliografia - Abreviaturas

A  B  C  D  E  F  G  H  I  L  M  N  O  P  Q  R  S  T  U  VZ

S1  S2  S3  S4  S5  S6  S7  S8  S9  S10  S11  S12  S13  S14  S15

S13: 2401-2600

2401. Stultum est aliis imperare velle, qui haud possit sibi. [Tosi 1712] É tolice querer governar os outros quem não pode governar a si. Quem não se governa a si, como quer governar os outros? VIDE: Stultum est imperare reliquis, qui nescit sibi.

2402. Stultum est alium velle ulcisci poena sua. [Publílio Siro] É tolice querer vingar-se de outrem com o próprio sofrimento. VIDE: Stultum est ulcisci velle alium poena sua.

2403. Stultum est committere se viribus fortunae. [Rezende 6485] É insensatez confiar-se às forças da sorte.

2404. Stultum est dicere: putabam. [Rezende 6484] É tolice dizer: eu pensava.

2405. Stultum est imperare reliquis, qui nescit sibi. [Publílio Siro] É tolice governar os outros quem não sabe governar a si mesmo. Quem não se governa a si, como quer governar os outros? VIDE: Stultum est aliis imperare velle, qui haud possit sibi.

2406. Stultum est invitis canibus venari. É tolice caçar quando os cães não querem. VIDE: Invitis canibus venari. Invitis canibus venari haud facile est. Stultitia est venatum ducere invitas canes.

2407. Stultum est petere id quod possit iuste negari. [Dionísio Catão, Disticha 31] É tolice pedir o que legitimamente pode ser negado. É necedade cega pedir o que a justiça clara nega. VIDE: Quod iustum est petito, vel quod videatur honestum, nam stultum est petere id quod possit iuste negari.

2408. Stultum est queri de adversis, ubi culpa est tua. [Publílio Siro] É tolice queixar-te da má sorte, quando a culpa é tua. Peito forte zomba da má sorte.

2409. Stultum est somno delectari et mortem horrere, cum somnus assiduus sit mortis imitatio. [DM 113] É tolice comprazer-se com o sono e apavorar-se com a morte, uma vez que o sono contínuo é imitação da morte.

2410. Stultum est tempore in omni, dum mortem metuis, amittere gaudia vitae. [Dionísio Catão, Disticha 2.3] É tolice perder os prazeres da vida, por se temer a morte o tempo todo.

2411. Stultum est timere quod vitari non potest. [Publílio Siro] É tolice temer o que não se pode evitar. O que não pode al ser deves sofrer. Stultum est timere quod vitare non potes. [Rezende 6487] É tolice temeres o que não podes evitar. VIDE: Morieris: stultum est timere, quod vitare non possis.

2412. Stultum est ulcisci velle alium poena sua. [Publílio Siro] É tolice querer vingar-se de outrem com o próprio sofrimento. VIDE: Stultum est alium velle ulcisci poena sua.

2413. Stultum est venti de levitate queri. [Ovídio, Heroides 21.78] É tolice queixar-se da inconstância do vento.

2414. Stultum est via deficiente viaticum quaerere. [Albertatius 1317; Polydorus, Adagia] É tolice querer farnel, quando não há mais estrada a percorrer. VIDE: Monstro similis est avaritia senilis. Quid enim stultius est, quam via deficiente viaticum augere?

2415. Stultum est vicinum velle ulcisci incendio. [Publílio Siro] É tolice querer vingar-se do vizinho por meio de um incêndio.

2416. Stultum etenim est ante historiam effluere, in ipsa autem historia succingi. [Vulgata, 2Macabeus 2.33] Seria um absurdo sermos difusos no exórdio da história e sucintos no corpo dela.

2417. Stultum facit Fortuna, quem vult perdere. [Publílio Siro] A sorte tira o juízo a quem quer perder. VIDE: Fortuna nimium quem fovet, stultum facit. Iuppiter quos vult perdere, dementat prius. Perdere quos vult deus dementat. Quem Iuppiter vult perdere, dementat prius. Quos deus perdere vult, dementat prius. Quos vult Iuppiter perdere dementat. Quos vult perdere Iuppiter, dementat prius.

2418. Stultum interficit iracundia. [Vulgata, Jó 5.2] A ira mata o fátuo.

2419. Stultum nimis est, cum tu pravissima tentes, alterius censor ut vitiosa notes. [Aviano, Fabulae 3.11] É muita tolice, quando se vive uma vida muito depravada, fazer-se censor dos vícios alheios.

2420. Stultus a fenestra respiciet in domum; vir autem eruditus foris stabit. [Vulgata, Eclesiástico 21.26] O insensato olhará pela janela para dentro da casa, mas o homem educado conservar-se-á à porta.

2421. Stultus ab obliquo qui cum descendere possit, pugnat in adversas ire natator aquas. [Ovídio, Remedia Amoris 121] É insensato o nadador que, embora possa sair pelo lado, luta para ir contra a corrente.

2422. Stultus accepto malo sapit. [Pereira 115] O tolo aprende com o mal que recebe. O parvo sabe à sua custa. O tolo aprende à sua própria custa. Depois do fato, todo o mundo é sábio. Stultus cum est perpessus, tum demum sapit. [Schottus, Adagia 308] O tolo, quando sofreu, então realmente aprendeu. VIDE: Eventus docet, stultorum iste magister est. Eventus stultorum magister est. Factum novit et excors. Factum autem stultus cognovit. Factum stultus cognovit. Factum stultus cognoscit. Factum vero et stultus agnovit. Malo accepto stultus sapit. Re gesta sapit amens. Rem factam etiam stultus intellegit. Rem peractam stultus intellexit. Stultorum eventus magister est. Stultus factum cognoscit. Stultus post facto peritus.

2423. Stultus centum facit secum stultos. Um doido fará cento. Um doido fará cem iguais.

2424. Stultus cuculi vocem citharis praefert. [Bebel, Adagia Germanica] O tolo prefere o canto do cuco às cítaras.

2425. Stultus effundit spiritum suum semel, at sapiens dissimulat. O tolo expõe seus sentimentos imediatamente, mas o sábio os oculta. VIDE: Os habet in corde sapiens, cor stultus in ore.

2426. Stultus enim fatua loquetur. [Vulgata, Isaías 32.6] O insipiente dirá fatuidades. VIDE: Fatuus fatua loquetur. Stultus stulta loquitur.

2427. Stultus es et sine gratia est tibi recte facere, quando, quod facias, perit. [Plauto, Aulularia 293] És tolo e não tens recompensa de fazer o bem, quando se perde o que fazes.

2428. Stultus est qui fructus magnarum arborum spectat, altitudinem non metitur. [Quinto Cúrcio, Historiae 7.8] É néscio aquele que deseja os frutos das árvores grandes, mas não mede a altura delas.

2429. Stultus est qui, equum empturus, non ipsum inspicit, sed stratum eius et frenos. [Sêneca, Epistulae Morales 47.16] É insensato quem, ao pretender comprar um cavalo, não examina o próprio cavalo, mas a sela e o freio.

2430. Stultus est qui hominem aut ex veste, aut ex conditione aestimat. É tolo quem avalia o homem ou por seu traje, ou por sua condição. VIDE: Stultissimus est qui hominem aut ex veste aut ex condicione aestimat.

2431. Stultus factum cognoscit. [Schottus, Adagia 30] O tolo só aprende com o que aconteceu. O tolo aprende à própria custa. Depois do fato, todo o mundo é sábio. VIDE: Eventus docet, stultorum iste magister est. Eventus, stultorum iste magister est. Eventus stultorum magister est. Factum autem stultus cognovit. Factum novit et excors. Factum stultus cognoscit. Factum stultus cognovit. Factum vero et stultus agnovit. Malo accepto stultus sapit. Re gesta sapit amens. Rem factam etiam stultus intellegit. Rem peractam stultus intellexit. Stultus accepto malo sapit. Stultorum eventus magister est. Stultus cum est perpessus, tum demum sapit. Stultus post facto peritus.

2432. Stultus fiat ut sit sapiens. [Vulgata, 1Coríntios 3.18] Faça-se insensato para ser sábio.

2433. Stultus habens plura, vorat haec, vivens sine cura. [K. F. W. Wander, Deutsches Sprichwört-Lexikon 756] Quando o tolo tem muito, devora tudo, vivendo sem preocupação. O tolo orgulhoso almoça com a abundância, janta com a pobreza e ceia com a vergonha. VIDE: Pipere abundans etiam oleribus illud admiscet.

2434. Stultus in tenebris ambulat. [Vulgata, Eclesiastes 2.14] O insensato anda em trevas.

2435. Stultus maiori quicumque resistere tentat vincitur, et magno poenas subit inde pudore. [Hesíodo / Schottus, Adagialia Sacra 97] Qualquer tolo que tenta resistir a alguém superior a ele, é vencido, e sofre punição com grande vergonha.

2436. Stultus, nisi quod ipse facit, nil rectum putat. [Epígrafe de Fábula de Fedro 4.7 / Rezende 6490] O néscio pensa que só o que ele faz é certo. Pensa o néscio que só ele acerta.

2437. Stultus nunc ridet, nunc flet. [Bebel, Adagia Germanica] O tolo ora ri, ora chora.

2438. Stultus post facto peritus. [Schottus, Adagia 591] O tolo fica sabido depois do fato. O tolo aprende à própria custa. Depois do fato, todo o mundo é sábio. VIDE: Eventus docet, stultorum iste magister est. Eventus, stultorum iste magister est. Eventus stultorum magister est. Factum autem stultus cognovit. Factum novit et excors. Factum stultus cognoscit. Factum stultus cognovit. Factum vero et stultus agnovit. Malo accepto stultus sapit. Re gesta sapit amens. Rem factam etiam stultus intellegit. Rem peractam stultus intellexit. Stultus accepto malo sapit. Stultorum eventus magister est. Stultus cum est perpessus, tum demum sapit. Stultus factum cognoscit.

2439. Stultus proponit et dividit omnia mente, omnia disponit Deus nullo mediante. [Tosi 1491] O tolo propõe e em sua mente tudo subdivide; Deus tudo determina sem mediação de ninguém. O homem quer, e Deus manda. VIDE: Cor hominis disponit viam suam, sed Domini est dirigere gressus eius. Homo proponit, sed Deus disponit. Humana consilia divinitus gubernantur. Omnia homo statuit, Deus optimus omnia condet. Vanus homo statuit, Deus optimus omnia condit.

2440. Stultus puerque vera dicunt. [DAPR 666] O tolo e a criança dizem a verdade. As crianças e os loucos dizem a verdade. Stultus puerque semper vera dicunt. O tolo e a criança sempre dizem a verdade. VIDE: Ebrios, stultos, ac pueros verum plerumque effari. Ex ore parvulorum veritas. Pueri ac vinum vera profantur. Pueros, ebrios ac stultos verum profari. Vinum et pueri veraces. Vinum et pueri sunt veraces.

2441. Stultus quamdiu tacet, sapiens esse videtur. O insensato, enquanto fica calado, é considerado sábio. Burro calado por sábio é contado. VIDE: Stultus quoque si tacuerit, sapiens reputabitur.

2442. Stultus qui non prompta sequens, iam prompta relinquit. [Hesíodo / Manúcio, Adagia 821] É insensato quem, perseguindo o que está longe, abandona o que já está ao seu alcance. Mais vale um toma que dois te darei. Mais vale um pássaro na mão que dois que voando vão. VIDE: Praesentem mulge; sequeris cur aufugientem? Praesentem mulge; quid fugientem insequeris? Praesentem sortem mulge, fugientem desere.

2443. Stultus qui, patre caeso, liberis pepercerit. [Erasmo, Adagia 1.10.53] Seria estúpido quem, tendo matado o pai, poupasse os filhos. Stultus qui patrem interficit et filios relinquit. [Homeri Carmina 595] Stultus, qui natos, occiso patre, relinquat. [Manúcio, Adagia 7] Stultus qui, patre occiso, liberos relinquat. [Manúcio, Adagia 419]

2444. Stultus quivis unus plus negare potest, quam decem sapientes probare. Qualquer tolo pode negar mais do que dez sábios podem provar. VIDE: Plus potest negare asinus quam probare philosophus.

2445. Stultus quoque si tacuerit, sapiens reputabitur. [Vulgata, Provérbios 17.28] Até o insensato passará por sábio, se estiver calado. O parvo calado por douto é reputado. Burro calado por sábio é contado. Stultus si taceat, sapientia magna putatur. VIDE: Dum tacet insipiens, sapiens tantisper habetur. Est tacens qui invenitur sapiens. Intellegis me esse philosophum? Intellexeram, si tacuisses. Quando tacet stolidus, prudenti corde putatur. Sapiens est, qui tacere novit. Si tacuisses, philosophus mansisses. Sile et philosophus esto. Stultitiam dissimulare non potes, nisi taciturnitate. Stultus quamdiu tacet, sapiens esse videtur. Stultus tacebit: pro sapiente habebitur. Taciturnitas stulto homini pro sapientia. Tunc sapient stolidi, cum fuerint taciti.

2446. Stultus sicut luna mutatur. [Vulgata, Eclesiástico 27.12] O insensato muda como a lua. VIDE: Homo sanctus in sapientia manet sicut sol; nam stultus sicut luna mutatur. Stultus ut luna mutatur.

2447. Stultus statim prodit iram. [Grynaeus 426] O fátuo logo mostra a sua ira. VIDE: Fatuus statim indicat iram suam.

2448. Stultus stulta loquitur. [Eurípides / Erasmo, Adagia 1.1.98] O tolo diz tolices. Falou o boi e disse mu. VIDE: Fatuus fatua loquetur. Stulta stultus loquitur. Stultus enim fatua loquetur.

2449. Stultus stultitiam pingit ubique suam. O tolo pinta sua tolice por toda a parte. Muro bem alto, papel de gaiato. As paredes brancas são os papéis dos tolos. VIDE: Nomina stultorum leguntur ubicumque locorum. Nomina stultorum scribuntur ubique locorum. Nomina stultorum semper parietibus haerent. Nomina stultorum ubicumque sunt locorum. Paries albus stultorum charta. Stultorum calami carbones, moenia chartae. Stultorum nomen semper ubique iacet.

2450. Stultus tacebit? Pro sapiente habebitur. O tolo vai ficar calado? Por sábio será contado. O parvo calado por douto é reputado. Burro calado por sábio é contado. VIDE: Dum tacet insipiens, sapiens tantisper habetur. Est tacens qui invenitur sapiens. Intellegis me esse philosophum? Intellexeram, si tacuisses. Quando tacet stolidus, prudenti corde putatur. Sapiens est, qui tacere novit. Si tacuisses, philosophus mansisses. Sile et philosophus esto. Stultitiam dissimulare non potes, nisi taciturnitate. Stultus quoque si tacuerit, sapiens reputabitur. Taciturnitas stulto homini pro sapientia. Tunc sapient stolidi, cum fuerint taciti.

2451. Stultus tacere nescit. [Apostólio 13.51] O tolo não sabe ficar caldo. Stultus tacere non potest. [Albertano da Brescia, Liber de Amore] O tolo não consegue ficar calado. VIDE: Neminem stultum tacere posse.

2452. Stultus ut luna mutatur. [Bernardes, Nova Floresta 167] O insensato muda como a lua. VIDE: Homo sanctus in sapientia manet sicut sol; nam stultus sicut luna mutatur. Stultus sicut luna mutatur.

2453. Stultus utique est qui se angit ut alteri voluptatem alterat. [DAPR 97] É sempre tolo quem se atormenta para proporcionar prazer a outro. Os loucos dão os banquetes, e os avisados comem-nos. O tolo faz o jantar e o esperto come-o.

2454. Stultus vel absque lyrae sono saltat. [Schrevelius 1177] O néscio dança até sem o som da lira.

2455. Stultus verba multiplicat. [Vulgata, Eclesiastes 10.14] O tolo multiplica as palavras.

2456. Stupes tamquam hircus in ervilia. [Petrônio, Satiricon 57] Olhas admirado como um bode num campo de ervilha.

2457. Stupete, gentes. [Santeuil / Rezende 6494] Admirai, povos. (=Primeiras palavras de um hino religioso católico).

2458. Stupor mundi. A maravilha do mundo.

2459. Sua cuique alea subeunda est. [Gaal 869] Cada qual deve suportar a sua sorte. Cada um carrega a sua cruz. VIDE: Sors est sua cuique ferenda.

2460. Sua cuique ars pro viatico est. [Grynaeus 368] O ofício de cada um vale por um farnel. O oficial tem ofício e al. Quem tem ofício tem benefício. Quem tem ofício não morre de fome. VIDE: Ars ipsa inopiae portus est mortalibus. Artifex fructu artis suae fruitur.

2461. Sua cuique cara patria. [Grynaeus 587] Cada um ama sua pátria. O passarinho ama o seu ninho.

2462. Sua cuique civitati religio, Laeli, est, nostra nobis. [Cícero, Pro Flacco 69] Cada cidade tem sua religião, ó Lélio; a nossa cidade tem a nossa religião.

2463. Sua cuique hora. [DAPR 754] Cada um tem sua hora. A cada um sua estrela está guardada.

2464. Sua cuique nocet stultitia. [Grynaeus 492] A cada um prejudica a própria insensatez.

2465. Sua cuique patria iucundissima. [DAPR 477] Para cada um sua terra é a mais agradável. O passarinho ama o seu ninho. VIDE: Caespite natali quilibet optat ali.

2466. Sua cuique rei tempestivitas. [Manúcio, Adagia 1407] Cada coisa tem seu momento próprio. Tudo tem seu tempo e sua hora. A seu tempo se colhem as peras. Nem sempre é dia de Santa Maria. VIDE: Aliam aetatem alia decent. Omnia tempus habent.

2467. Sua cuique res est carissima. [Brewer, The Dictionary of Phrase and Fable] A cada um o que lhe pertence é muito querido. Cada qual aprecia o cheiro do seu monturo. A afeição cega a razão. VIDE: Suam cuique rem esse carissimam.

2468. Sua cuique sponsa videtur pulcherrima. [Rezende 6495] Cada qual acha sua esposa a mais formosa. A coruja gaba o seu toco. VIDE: Suum cuique pulchrum est. Suus rex reginae placet.

2469. Sua cuique sunt vitia. Cada um tem seus próprios vícios. Cada um tem seus podres. Cada um tem seu pé de pavão. VIDE: Unicuique dedit vitium natura creato.

2470. Sua cuique utilitas. [Tácito, Historiae 1.15] Cada coisa tem sua utilidade.

2471. Sua cuique virtuti laus propria debetur. [Cícero, De Oratore 2.345] Cada virtude merece seu próprio elogio.

2472. Sua cuique voluptas. [Estácio, Silvae 2.2.73] Cada um tem seu prazer. Cada um tem seus gostos.

2473. Sua enim cuique prudentia deus est. [Tosi 915] A sabedoria de cada um é seu deus.

2474. Sua enim vitia insipientes et suam culpam in senectutem conferunt. [Cícero, De Senectute 5] Os insensatos atribuem seus vícios e seus males à velhice.

2475. Sua melius insanus curat quam sapiens aliena. [Pereira 109] O tolo cuida de suas coisas melhor que o sisudo das alheias. Mais sabe o tolo no seu que o sisudo no alheio.

2476. Sua mortifera est facundia. [Juvenal, Satirae 10.10] A eloqüência deles é fatal para muitos.

2477. Sua multi amittunt cum aliena appetunt. Muitos perdem o próprio, quando cobiçam o alheio. Quem tudo quer tudo perde. VIDE: Non sua si quis avet, mox caret ipse suis. Plurimi sua amittunt, cum aliena appetunt.

2478. Sua munera mittit cum hamo. Ele envia seus presentes com um anzol. Dá um ovo para ter um boi. Dádiva de ruim com seu dono se parece.

2479. Sua narret Ulixes, quae sine teste gerit, quorum nox conscia sola est! [Ovídio, Metamorphoses 13.14] Que Ulisses nos conte as aloés que realizou sem testemunha, e de só a noite é confidente! VIDE: Narrat Ulixes. Narrat Ulixes quae sine teste gessit.

2480. Sua quemque credulitas decipit. [Sêneca, Ad Polybium 11.1] Todo homem é enganado pela própria credulidade.

2481. Sua quemque fraus vexat. Todo mundo se envegonha de seu erro. Sua quemque fraus et suus terror maxime vexat. [Cícero, Pro Roscio Amerino 67] Cada um se envergonha de seu erro e principalmente do seu medo.

2482. Sua quemque sequuntur fata. [Virgílio, Appendix Vergiliana, Catalepton 11.3] O destino de cada um o persegue. Ninguém foge à sua sorte.

2483. Sua qui servat, salva esse vult communia. [Publílio Siro] Quem protege o próprio quer que estejam seguros os bens de todos. VIDE: Sua servat qui salva esse vult communia.

2484. Sua quisque commoda, sodalium posthabitis, curat. Cada um cuida de suas vantagens, colocando em segundo plano as dos companheiros. Cada um quer levar a água ao seu moinho, e deixar seco o do seu vizinho.

2485. Sua quisque incommoda optime novit. Cada um conhece muito bem os seus males. Cada um sabe onde lhe aperta o sapato. VIDE: Nemo scit, praeter me, ubi soccus me premat.

2486. Sua quisque exempla debet aequo animo pati. [Fedro, Fabulae 1.26.12] Cada um deve tolerar com paciência o resultado de seus próprios atos. Quem o fez, que o pague.

2487. Sua satius est mala quam aliena tractare. [Sêneca, Epistulae Morales 118.1] É melhor cuidar das próprias dificuldades do que das alheias.

2488. Sua servat qui salva esse vult communia. [Publílio Siro] Protege os próprios bens quem quer que estejam seguros os bens de todos. VIDE: Sua qui servat, salva esse vult communia.

2489. Sua sponte. Por iniciativa própria. Espontaneamente. VIDE: De motu proprio. De proprio motu. Ex proprio motu. Motu proprio. Proprio motu. Sponte propria. Sponte sua.

2490. Sua sponte recte facere quam alieno metu. [Terêncio, Adelphoe 50] É melhor agir com honestidade por vontade própria do que por medo dos outros.

2491. Sua tenenda cuique. [Cícero, De Officiis 1.110] Cada um deve guardar o que é seu. Cada qual varra a sua testada.

2492. Suade quod ipse facturus esses. [Bernardes, Nova Floresta 2.890] Dá o conselho que tu mesmo seguirias. Suadeo tibi quod ipse facturus essem? [Ibidem] Estou dando o conselho que eu mesmo seguiria?

2493. Suadent cadentia sidera somnos. [Virgílio, Eneida 2.9] As constelações declinantes nos convidam ao sono.

2494. Suadente diabolo. Por tentação do diabo.

2495. Suadeo tibi emere a me aurum ignitum probatum, ut locuples fias. [Vulgata, Apocalipse 3.18] Eu te aconselho que me compres ouro afinado no fogo para te fazeres rico.

2496. Suadere primum, dein corrigere benevoli est. [Publílio Siro] O homem bondoso procura primeiro aconselhar, depois repreender. Suadere primum, dein corripere benevoli est.

2497. Suadet licentia luxum. [Claudiano, De Quarto Consulatu 267] A liberdade conduz ao excesso.

2498. Suae quemque fortunae paenitet. [Cícero, Ad Familiares 6.1] Cada um se queixa de sua sorte. Ninguém está contente com sua sorte.

2499. Suae quisque fortunae faber est. [Salústio, Epistulae ad Caesarem 1.1.2] Cada um é o artífice da própria sorte. O homem faz-se por si. Cada um é filho de suas obras. Felicidade, cada qual faz a sua. Vem a ventura a quem a procura. VIDE: Est unusquisque faber ipse suae fortunae. Faber est suae quisque fortunae. Faber quisque fortunae sibi. Faber quisque fortunae suae. Faber suae fortunae unusquisque est ipsus. Fabrum esse quemque fortunae. Fortunae suae quisque faber est. Fortunam sibi quisque facit. Fortunam suam quisque parat. Fortunam suam sibi quisque ipse parat. Sapiens fingit fortunam sibi.

2500. Suae quisque rei moderator est atque arbiter. [Jur] Cada qual é dono e juiz do que lhe pertence.

2501. Suam cuique rem esse carissimam. [Petrônio, Satiricon 15.1] Cada qual gosta muito do que é seu. Cada doido com sua mania. Xexéu e vira-bosta, cada qual do seu rabo gosta. VIDE: Sua cuique res est carissima.

2502. Suam cuique sponsam, mihi meam. [Cícero, Ad Atticum 14.20.3] A cada um agrada sua esposa, a mim me agrada a minha. Cada um tem seus gostos. VIDE: Suus rex reginae placet. Suus rex reginae placet, sua cuique sponsa sponso.

2503. Suam denique cuique naturam esse ad vivendum ducem. [Cícero, De Finibus 5.42] A natureza de cada um é seu guia para viver.

2504. Suam ipsius umbram metuere. Ter medo da própria sombra. (=Diz-se de quem teme perigos inexistentes). VIDE: Pavet suam ipsius umbram. Umbram suam metuit. Umbram suam timet.

2505. Suam quisque homo rem meminit. [Plauto, Mercator 1004] Cada pessoa se lembra de seus interesses. Cada qual procura suas melhoras.

2506. Suam quisque pellem portat. [Schrevelius 1180] Cada um carrega a sua pele. Cada um é um. Cada cuba cheira ao vinho que tem.

2507. Suave e terra magnum alterius spectare laborem. É agradável contemplar da terra as dificuldades alheias. Ver os touros de palanque. Assistir ao tiroteio do alto do coqueiro. Suave mari magno turbantibus aequora ventis, e terra magnum alterius spectare laborem. [Lucrécio, De Rerum Natura 2.1-2] É agradável, com os ventos turbando as ondas no vasto mar, contemplar da terra as grandes dificuldades de outrem. É bom assistir ao tiroteiro do alto do coqueiro. VIDE: Cupio istorum naufragia ex terra intueri. E terra spectare naufragium.

2508. Suavia cuncta, praeter se ipsam, facit fames. [Apostólio 3.90] A fome adoça tudo, menos a si mesma. A fome é o melhor tempero. VIDE: Fames omnia reddit dulcia praeter seipsam. Fames praeter seipsam edulcat omnia. Praeter seipsam cetera edulcat fames.

2509. Suavia edulia non quivis comedit. [Schrevelius 1173] Não é qualquer um que come comida deliciosa.

2510. Suavis cibus a venatu. [Bacon, Colours of Good and Evil 9] É deliciosa a comida obtida da caça. O que mais custa, melhor sabe.

2511. Suavis laborum est praeteritorum memoria. [Eurípides, Andrômeda / Cícero, De Finibus 2.105] É agradável a lembrança das dificuldades passadas. É doce de lembrar o que é duro de passar. Suavis laborum post salutem memoria est. [Schottus, Adagia 627] Depois que se está em segurança, é agradável a lembrança das dificuldades. VIDE: Dulcis malorum praeteritorum memoria. Grata quies post exhaustum solet esse laborem. Iucundi acti labores. Meminisse dulce est quod fuit durum pati. Memoria dulcis iam peracti olim mali. Memoria dulcis iam peracti incommodi. Quae durum fuit pati, meminisse dulce est. Quae fuit durum pati, meminisse dulce est