DICIONÁRIO DE EXPRESSÕES E FRASES LATINAS
Compilado por HENERIK KOCHER
Home - Introdução - Bibliografia - Abreviaturas
A B C D E F G H I L M N O P Q R S T U VZ
S1 S2 S3 S4 S5 S6 S7 S8 S9 S10 S11 S12 S13 S14 S15
S13: 2401-2600
2401. Stultum est aliis imperare velle, qui haud possit sibi. [Tosi 1712] É tolice querer governar os outros quem não pode governar a si. ■Quem não se governa a si, como quer governar os outros? VIDE: ●Stultum est imperare reliquis, qui nescit sibi.
2402. Stultum est alium velle ulcisci poena sua. [Publílio Siro] É tolice querer vingar-se de outrem com o próprio sofrimento. VIDE: ●Stultum est ulcisci velle alium poena sua.
2403. Stultum est committere se viribus fortunae. [Rezende 6485] É insensatez confiar-se às forças da sorte.
2404. Stultum est dicere: putabam. [Rezende 6484] É tolice dizer: eu pensava.
2405. Stultum est imperare reliquis, qui nescit sibi. [Publílio Siro] É tolice governar os outros quem não sabe governar a si mesmo. ■Quem não se governa a si, como quer governar os outros? VIDE: ●Stultum est aliis imperare velle, qui haud possit sibi.
2406. Stultum est invitis canibus venari. É tolice caçar quando os cães não querem. VIDE: ●Invitis canibus venari. ●Invitis canibus venari haud facile est. ●Stultitia est venatum ducere invitas canes.
2407. Stultum est petere id quod possit iuste negari. [Dionísio Catão, Disticha 31] É tolice pedir o que legitimamente pode ser negado. ■É necedade cega pedir o que a justiça clara nega. VIDE: ●Quod iustum est petito, vel quod videatur honestum, nam stultum est petere id quod possit iuste negari.
2408. Stultum est queri de adversis, ubi culpa est tua. [Publílio Siro] É tolice queixar-te da má sorte, quando a culpa é tua. ■Peito forte zomba da má sorte.
2409. Stultum est somno delectari et mortem horrere, cum somnus assiduus sit mortis imitatio. [DM 113] É tolice comprazer-se com o sono e apavorar-se com a morte, uma vez que o sono contínuo é imitação da morte.
2410. Stultum est tempore in omni, dum mortem metuis, amittere gaudia vitae. [Dionísio Catão, Disticha 2.3] É tolice perder os prazeres da vida, por se temer a morte o tempo todo.
2411. Stultum est timere quod vitari non potest. [Publílio Siro] É tolice temer o que não se pode evitar. ■O que não pode al ser deves sofrer. ●Stultum est timere quod vitare non potes. [Rezende 6487] É tolice temeres o que não podes evitar. VIDE: ●Morieris: stultum est timere, quod vitare non possis.
2412. Stultum est ulcisci velle alium poena sua. [Publílio Siro] É tolice querer vingar-se de outrem com o próprio sofrimento. VIDE: ●Stultum est alium velle ulcisci poena sua.
2413. Stultum est venti de levitate queri. [Ovídio, Heroides 21.78] É tolice queixar-se da inconstância do vento.
2414. Stultum est via deficiente viaticum quaerere. [Albertatius 1317; Polydorus, Adagia] É tolice querer farnel, quando não há mais estrada a percorrer. VIDE: ●Monstro similis est avaritia senilis. Quid enim stultius est, quam via deficiente viaticum augere?
2415. Stultum est vicinum velle ulcisci incendio. [Publílio Siro] É tolice querer vingar-se do vizinho por meio de um incêndio.
2416. Stultum etenim est ante historiam effluere, in ipsa autem historia succingi. [Vulgata, 2Macabeus 2.33] Seria um absurdo sermos difusos no exórdio da história e sucintos no corpo dela.
2417. Stultum facit Fortuna, quem vult perdere. [Publílio Siro] A sorte tira o juízo a quem quer perder. VIDE: ●Fortuna nimium quem fovet, stultum facit. ●Iuppiter quos vult perdere, dementat prius. ●Perdere quos vult deus dementat. ●Quem Iuppiter vult perdere, dementat prius. ●Quos deus perdere vult, dementat prius. ●Quos vult Iuppiter perdere dementat. ●Quos vult perdere Iuppiter, dementat prius.
2418. Stultum interficit iracundia. [Vulgata, Jó 5.2] A ira mata o fátuo.
2419. Stultum nimis est, cum tu pravissima tentes, alterius censor ut vitiosa notes. [Aviano, Fabulae 3.11] É muita tolice, quando se vive uma vida muito depravada, fazer-se censor dos vícios alheios.
2420. Stultus a fenestra respiciet in domum; vir autem eruditus foris stabit. [Vulgata, Eclesiástico 21.26] O insensato olhará pela janela para dentro da casa, mas o homem educado conservar-se-á à porta.
2421. Stultus ab obliquo qui cum descendere possit, pugnat in adversas ire natator aquas. [Ovídio, Remedia Amoris 121] É insensato o nadador que, embora possa sair pelo lado, luta para ir contra a corrente.
2422. Stultus accepto malo sapit. [Pereira 115] O tolo aprende com o mal que recebe. ■O parvo sabe à sua custa. ■O tolo aprende à sua própria custa. ■Depois do fato, todo o mundo é sábio. ●Stultus cum est perpessus, tum demum sapit. [Schottus, Adagia 308] O tolo, quando sofreu, então realmente aprendeu. VIDE: ●Eventus docet, stultorum iste magister est. ●Eventus stultorum magister est. ●Factum novit et excors. ●Factum autem stultus cognovit. ●Factum stultus cognovit. ●Factum stultus cognoscit. ●Factum vero et stultus agnovit. ●Malo accepto stultus sapit. ●Re gesta sapit amens. ●Rem factam etiam stultus intellegit. ●Rem peractam stultus intellexit. ●Stultorum eventus magister est. ●Stultus factum cognoscit. ●Stultus post facto peritus.
2423. Stultus centum facit secum stultos. ■Um doido fará cento. ■Um doido fará cem iguais.
2424. Stultus cuculi vocem citharis praefert. [Bebel, Adagia Germanica] O tolo prefere o canto do cuco às cítaras.
2425. Stultus effundit spiritum suum semel, at sapiens dissimulat. O tolo expõe seus sentimentos imediatamente, mas o sábio os oculta. VIDE: ●Os habet in corde sapiens, cor stultus in ore.
2426. Stultus enim fatua loquetur. [Vulgata, Isaías 32.6] O insipiente dirá fatuidades. VIDE: ●Fatuus fatua loquetur. ●Stultus stulta loquitur.
2427. Stultus es et sine gratia est tibi recte facere, quando, quod facias, perit. [Plauto, Aulularia 293] És tolo e não tens recompensa de fazer o bem, quando se perde o que fazes.
2428. Stultus est qui fructus magnarum arborum spectat, altitudinem non metitur. [Quinto Cúrcio, Historiae 7.8] É néscio aquele que deseja os frutos das árvores grandes, mas não mede a altura delas.
2429. Stultus est qui, equum empturus, non ipsum inspicit, sed stratum eius et frenos. [Sêneca, Epistulae Morales 47.16] É insensato quem, ao pretender comprar um cavalo, não examina o próprio cavalo, mas a sela e o freio.
2430. Stultus est qui hominem aut ex veste, aut ex conditione aestimat. É tolo quem avalia o homem ou por seu traje, ou por sua condição. VIDE: ●Stultissimus est qui hominem aut ex veste aut ex condicione aestimat.
2431. Stultus factum cognoscit. [Schottus, Adagia 30] O tolo só aprende com o que aconteceu. ■O tolo aprende à própria custa. ■Depois do fato, todo o mundo é sábio. VIDE: ●Eventus docet, stultorum iste magister est. ●Eventus, stultorum iste magister est. ●Eventus stultorum magister est. ●Factum autem stultus cognovit. ●Factum novit et excors. ●Factum stultus cognoscit. ●Factum stultus cognovit. ●Factum vero et stultus agnovit. ●Malo accepto stultus sapit. ●Re gesta sapit amens. ●Rem factam etiam stultus intellegit. ●Rem peractam stultus intellexit. ●Stultus accepto malo sapit. ●Stultorum eventus magister est. ●Stultus cum est perpessus, tum demum sapit. ●Stultus post facto peritus.
2432. Stultus fiat ut sit sapiens. [Vulgata, 1Coríntios 3.18] Faça-se insensato para ser sábio.
2433. Stultus habens plura, vorat haec, vivens sine cura. [K. F. W. Wander, Deutsches Sprichwört-Lexikon 756] Quando o tolo tem muito, devora tudo, vivendo sem preocupação. ■O tolo orgulhoso almoça com a abundância, janta com a pobreza e ceia com a vergonha. VIDE: ●Pipere abundans etiam oleribus illud admiscet.
2434. Stultus in tenebris ambulat. [Vulgata, Eclesiastes 2.14] O insensato anda em trevas.
2435. Stultus maiori quicumque resistere tentat vincitur, et magno poenas subit inde pudore. [Hesíodo / Schottus, Adagialia Sacra 97] Qualquer tolo que tenta resistir a alguém superior a ele, é vencido, e sofre punição com grande vergonha.
2436. Stultus, nisi quod ipse facit, nil rectum putat. [Epígrafe de Fábula de Fedro 4.7 / Rezende 6490] O néscio pensa que só o que ele faz é certo. ■Pensa o néscio que só ele acerta.
2437. Stultus nunc ridet, nunc flet. [Bebel, Adagia Germanica] O tolo ora ri, ora chora.
2438. Stultus post facto peritus. [Schottus, Adagia 591] O tolo fica sabido depois do fato. ■O tolo aprende à própria custa. ■Depois do fato, todo o mundo é sábio. VIDE: ●Eventus docet, stultorum iste magister est. ●Eventus, stultorum iste magister est. ●Eventus stultorum magister est. ●Factum autem stultus cognovit. ●Factum novit et excors. ●Factum stultus cognoscit. ●Factum stultus cognovit. ●Factum vero et stultus agnovit. ●Malo accepto stultus sapit. ●Re gesta sapit amens. ●Rem factam etiam stultus intellegit. ●Rem peractam stultus intellexit. ●Stultus accepto malo sapit. ●Stultorum eventus magister est. ●Stultus cum est perpessus, tum demum sapit. ●Stultus factum cognoscit.
2439. Stultus proponit et dividit omnia mente, omnia disponit Deus nullo mediante. [Tosi 1491] O tolo propõe e em sua mente tudo subdivide; Deus tudo determina sem mediação de ninguém. ■O homem quer, e Deus manda. VIDE: ●Cor hominis disponit viam suam, sed Domini est dirigere gressus eius. ●Homo proponit, sed Deus disponit. ●Humana consilia divinitus gubernantur. ●Omnia homo statuit, Deus optimus omnia condet. ●Vanus homo statuit, Deus optimus omnia condit.
2440. Stultus puerque vera dicunt. [DAPR 666] O tolo e a criança dizem a verdade. ■As crianças e os loucos dizem a verdade. ●Stultus puerque semper vera dicunt. O tolo e a criança sempre dizem a verdade. VIDE: ●Ebrios, stultos, ac pueros verum plerumque effari. ●Ex ore parvulorum veritas. ●Pueri ac vinum vera profantur. ●Pueros, ebrios ac stultos verum profari. ●Vinum et pueri veraces. ●Vinum et pueri sunt veraces.
2441. Stultus quamdiu tacet, sapiens esse videtur. O insensato, enquanto fica calado, é considerado sábio. ■Burro calado por sábio é contado. VIDE: ●Stultus quoque si tacuerit, sapiens reputabitur.
2442. Stultus qui non prompta sequens, iam prompta relinquit. [Hesíodo / Manúcio, Adagia 821] É insensato quem, perseguindo o que está longe, abandona o que já está ao seu alcance. ■Mais vale um toma que dois te darei. ■Mais vale um pássaro na mão que dois que voando vão. VIDE: ●Praesentem mulge; sequeris cur aufugientem? ●Praesentem mulge; quid fugientem insequeris? ●Praesentem sortem mulge, fugientem desere.
2443. Stultus qui, patre caeso, liberis pepercerit. [Erasmo, Adagia 1.10.53] Seria estúpido quem, tendo matado o pai, poupasse os filhos. ●Stultus qui patrem interficit et filios relinquit. [Homeri Carmina 595] ●Stultus, qui natos, occiso patre, relinquat. [Manúcio, Adagia 7] ●Stultus qui, patre occiso, liberos relinquat. [Manúcio, Adagia 419]
2444. Stultus quivis unus plus negare potest, quam decem sapientes probare. Qualquer tolo pode negar mais do que dez sábios podem provar. VIDE: ●Plus potest negare asinus quam probare philosophus.
2445. Stultus quoque si tacuerit, sapiens reputabitur. [Vulgata, Provérbios 17.28] Até o insensato passará por sábio, se estiver calado. ■O parvo calado por douto é reputado. ■Burro calado por sábio é contado. ●Stultus si taceat, sapientia magna putatur. VIDE: ●Dum tacet insipiens, sapiens tantisper habetur. ●Est tacens qui invenitur sapiens. ●Intellegis me esse philosophum? Intellexeram, si tacuisses. ●Quando tacet stolidus, prudenti corde putatur. ●Sapiens est, qui tacere novit. ●Si tacuisses, philosophus mansisses. ●Sile et philosophus esto. ●Stultitiam dissimulare non potes, nisi taciturnitate. ●Stultus quamdiu tacet, sapiens esse videtur. ●Stultus tacebit: pro sapiente habebitur. ●Taciturnitas stulto homini pro sapientia. ●Tunc sapient stolidi, cum fuerint taciti.
2446. Stultus sicut luna mutatur. [Vulgata, Eclesiástico 27.12] O insensato muda como a lua. VIDE: ●Homo sanctus in sapientia manet sicut sol; nam stultus sicut luna mutatur. ●Stultus ut luna mutatur.
2447. Stultus statim prodit iram. [Grynaeus 426] O fátuo logo mostra a sua ira. VIDE: ●Fatuus statim indicat iram suam.
2448. Stultus stulta loquitur. [Eurípides / Erasmo, Adagia 1.1.98] O tolo diz tolices. ■Falou o boi e disse mu. VIDE: ●Fatuus fatua loquetur. ●Stulta stultus loquitur. ●Stultus enim fatua loquetur.
2449. Stultus stultitiam pingit ubique suam. O tolo pinta sua tolice por toda a parte. ■Muro bem alto, papel de gaiato. ■As paredes brancas são os papéis dos tolos. VIDE: ●Nomina stultorum leguntur ubicumque locorum. ●Nomina stultorum scribuntur ubique locorum. ●Nomina stultorum semper parietibus haerent. ●Nomina stultorum ubicumque sunt locorum. ●Paries albus stultorum charta. ●Stultorum calami carbones, moenia chartae. ●Stultorum nomen semper ubique iacet.
2450. Stultus tacebit? Pro sapiente habebitur. O tolo vai ficar calado? Por sábio será contado. ■O parvo calado por douto é reputado. ■Burro calado por sábio é contado. VIDE: ●Dum tacet insipiens, sapiens tantisper habetur. ●Est tacens qui invenitur sapiens. ●Intellegis me esse philosophum? Intellexeram, si tacuisses. ●Quando tacet stolidus, prudenti corde putatur. ●Sapiens est, qui tacere novit. ●Si tacuisses, philosophus mansisses. ●Sile et philosophus esto. ●Stultitiam dissimulare non potes, nisi taciturnitate. ●Stultus quoque si tacuerit, sapiens reputabitur. ●Taciturnitas stulto homini pro sapientia. ●Tunc sapient stolidi, cum fuerint taciti.
2451. Stultus tacere nescit. [Apostólio 13.51] O tolo não sabe ficar caldo. ●Stultus tacere non potest. [Albertano da Brescia, Liber de Amore] O tolo não consegue ficar calado. VIDE: ●Neminem stultum tacere posse.
2452. Stultus ut luna mutatur. [Bernardes, Nova Floresta 167] O insensato muda como a lua. VIDE: ●Homo sanctus in sapientia manet sicut sol; nam stultus sicut luna mutatur. ●Stultus sicut luna mutatur.
2453. Stultus utique est qui se angit ut alteri voluptatem alterat. [DAPR 97] É sempre tolo quem se atormenta para proporcionar prazer a outro. ■Os loucos dão os banquetes, e os avisados comem-nos. ■O tolo faz o jantar e o esperto come-o.
2454. Stultus vel absque lyrae sono saltat. [Schrevelius 1177] O néscio dança até sem o som da lira.
2455. Stultus verba multiplicat. [Vulgata, Eclesiastes 10.14] O tolo multiplica as palavras.
2456. Stupes tamquam hircus in ervilia. [Petrônio, Satiricon 57] Olhas admirado como um bode num campo de ervilha.
2457. Stupete, gentes. [Santeuil / Rezende 6494] Admirai, povos. (=Primeiras palavras de um hino religioso católico).
2458. Stupor mundi. A maravilha do mundo.
2459. Sua cuique alea subeunda est. [Gaal 869] Cada qual deve suportar a sua sorte. ■Cada um carrega a sua cruz. VIDE: ●Sors est sua cuique ferenda.
2460. Sua cuique ars pro viatico est. [Grynaeus 368] O ofício de cada um vale por um farnel. ■O oficial tem ofício e al. ■Quem tem ofício tem benefício. ■Quem tem ofício não morre de fome. VIDE: ●Ars ipsa inopiae portus est mortalibus. ●Artifex fructu artis suae fruitur.
2461. Sua cuique cara patria. [Grynaeus 587] Cada um ama sua pátria. ■O passarinho ama o seu ninho.
2462. Sua cuique civitati religio, Laeli, est, nostra nobis. [Cícero, Pro Flacco 69] Cada cidade tem sua religião, ó Lélio; a nossa cidade tem a nossa religião.
2463. Sua cuique hora. [DAPR 754] Cada um tem sua hora. ■A cada um sua estrela está guardada.
2464. Sua cuique nocet stultitia. [Grynaeus 492] A cada um prejudica a própria insensatez.
2465. Sua cuique patria iucundissima. [DAPR 477] Para cada um sua terra é a mais agradável. ■O passarinho ama o seu ninho. VIDE: ●Caespite natali quilibet optat ali.
2466. Sua cuique rei tempestivitas. [Manúcio, Adagia 1407] Cada coisa tem seu momento próprio. ■Tudo tem seu tempo e sua hora. ■A seu tempo se colhem as peras. ■Nem sempre é dia de Santa Maria. VIDE: ●Aliam aetatem alia decent. ●Omnia tempus habent.
2467. Sua cuique res est carissima. [Brewer, The Dictionary of Phrase and Fable] A cada um o que lhe pertence é muito querido. ■Cada qual aprecia o cheiro do seu monturo. ■A afeição cega a razão. VIDE: ●Suam cuique rem esse carissimam.
2468. Sua cuique sponsa videtur pulcherrima. [Rezende 6495] Cada qual acha sua esposa a mais formosa. ■A coruja gaba o seu toco. VIDE: ●Suum cuique pulchrum est. ●Suus rex reginae placet.
2469. Sua cuique sunt vitia. Cada um tem seus próprios vícios. ■Cada um tem seus podres. ■Cada um tem seu pé de pavão. VIDE: ●Unicuique dedit vitium natura creato.
2470. Sua cuique utilitas. [Tácito, Historiae 1.15] Cada coisa tem sua utilidade.
2471. Sua cuique virtuti laus propria debetur. [Cícero, De Oratore 2.345] Cada virtude merece seu próprio elogio.
2472. Sua cuique voluptas. [Estácio, Silvae 2.2.73] Cada um tem seu prazer. ■Cada um tem seus gostos.
2473. Sua enim cuique prudentia deus est. [Tosi 915] A sabedoria de cada um é seu deus.
2474. Sua enim vitia insipientes et suam culpam in senectutem conferunt. [Cícero, De Senectute 5] Os insensatos atribuem seus vícios e seus males à velhice.
2475. Sua melius insanus curat quam sapiens aliena. [Pereira 109] O tolo cuida de suas coisas melhor que o sisudo das alheias. ■Mais sabe o tolo no seu que o sisudo no alheio.
2476. Sua mortifera est facundia. [Juvenal, Satirae 10.10] A eloqüência deles é fatal para muitos.
2477. Sua multi amittunt cum aliena appetunt. Muitos perdem o próprio, quando cobiçam o alheio. ■Quem tudo quer tudo perde. VIDE: ●Non sua si quis avet, mox caret ipse suis. ●Plurimi sua amittunt, cum aliena appetunt.
2478. Sua munera mittit cum hamo. Ele envia seus presentes com um anzol. ■Dá um ovo para ter um boi. ■Dádiva de ruim com seu dono se parece.
2479. Sua narret Ulixes, quae sine teste gerit, quorum nox conscia sola est! [Ovídio, Metamorphoses 13.14] Que Ulisses nos conte as aloés que realizou sem testemunha, e de só a noite é confidente! VIDE: ●Narrat Ulixes. ●Narrat Ulixes quae sine teste gessit.
2480. Sua quemque credulitas decipit. [Sêneca, Ad Polybium 11.1] Todo homem é enganado pela própria credulidade.
2481. Sua quemque fraus vexat. Todo mundo se envegonha de seu erro. ●Sua quemque fraus et suus terror maxime vexat. [Cícero, Pro Roscio Amerino 67] Cada um se envergonha de seu erro e principalmente do seu medo.
2482. Sua quemque sequuntur fata. [Virgílio, Appendix Vergiliana, Catalepton 11.3] O destino de cada um o persegue. ■Ninguém foge à sua sorte.
2483. Sua qui servat, salva esse vult communia. [Publílio Siro] Quem protege o próprio quer que estejam seguros os bens de todos. VIDE: ●Sua servat qui salva esse vult communia.
2484. Sua quisque commoda, sodalium posthabitis, curat. Cada um cuida de suas vantagens, colocando em segundo plano as dos companheiros. ■Cada um quer levar a água ao seu moinho, e deixar seco o do seu vizinho.
2485. Sua quisque incommoda optime novit. Cada um conhece muito bem os seus males. ■Cada um sabe onde lhe aperta o sapato. VIDE: ●Nemo scit, praeter me, ubi soccus me premat.
2486. Sua quisque exempla debet aequo animo pati. [Fedro, Fabulae 1.26.12] Cada um deve tolerar com paciência o resultado de seus próprios atos. ■Quem o fez, que o pague.
2487. Sua satius est mala quam aliena tractare. [Sêneca, Epistulae Morales 118.1] É melhor cuidar das próprias dificuldades do que das alheias.
2488. Sua servat qui salva esse vult communia. [Publílio Siro] Protege os próprios bens quem quer que estejam seguros os bens de todos. VIDE: ●Sua qui servat, salva esse vult communia.
2489. Sua sponte. Por iniciativa própria. Espontaneamente. VIDE: ●De motu proprio. ●De proprio motu. ●Ex proprio motu. ●Motu proprio. ●Proprio motu. ●Sponte propria. ●Sponte sua.
2490. Sua sponte recte facere quam alieno metu. [Terêncio, Adelphoe 50] É melhor agir com honestidade por vontade própria do que por medo dos outros.
2491. Sua tenenda cuique. [Cícero, De Officiis 1.110] Cada um deve guardar o que é seu. ■Cada qual varra a sua testada.
2492. Suade quod ipse facturus esses. [Bernardes, Nova Floresta 2.890] Dá o conselho que tu mesmo seguirias. ●Suadeo tibi quod ipse facturus essem? [Ibidem] Estou dando o conselho que eu mesmo seguiria?
2493. Suadent cadentia sidera somnos. [Virgílio, Eneida 2.9] As constelações declinantes nos convidam ao sono.
2494. Suadente diabolo. Por tentação do diabo.
2495. Suadeo tibi emere a me aurum ignitum probatum, ut locuples fias. [Vulgata, Apocalipse 3.18] Eu te aconselho que me compres ouro afinado no fogo para te fazeres rico.
2496. Suadere primum, dein corrigere benevoli est. [Publílio Siro] O homem bondoso procura primeiro aconselhar, depois repreender. ●Suadere primum, dein corripere benevoli est.
2497. Suadet licentia luxum. [Claudiano, De Quarto Consulatu 267] A liberdade conduz ao excesso.
2498. Suae quemque fortunae paenitet. [Cícero, Ad Familiares 6.1] Cada um se queixa de sua sorte. ■Ninguém está contente com sua sorte.
2499. Suae quisque fortunae faber est. [Salústio, Epistulae ad Caesarem 1.1.2] Cada um é o artífice da própria sorte. ■O homem faz-se por si. ■Cada um é filho de suas obras. ■Felicidade, cada qual faz a sua. ■Vem a ventura a quem a procura. VIDE: ●Est unusquisque faber ipse suae fortunae. ●Faber est suae quisque fortunae. ●Faber quisque fortunae sibi. ●Faber quisque fortunae suae. ●Faber suae fortunae unusquisque est ipsus. ●Fabrum esse quemque fortunae. ●Fortunae suae quisque faber est. ●Fortunam sibi quisque facit. ●Fortunam suam quisque parat. ●Fortunam suam sibi quisque ipse parat. ●Sapiens fingit fortunam sibi.
2500. Suae quisque rei moderator est atque arbiter. [Jur] Cada qual é dono e juiz do que lhe pertence.
2501. Suam cuique rem esse carissimam. [Petrônio, Satiricon 15.1] Cada qual gosta muito do que é seu. ■Cada doido com sua mania. ■Xexéu e vira-bosta, cada qual do seu rabo gosta. VIDE: ●Sua cuique res est carissima.
2502. Suam cuique sponsam, mihi meam. [Cícero, Ad Atticum 14.20.3] A cada um agrada sua esposa, a mim me agrada a minha. ■Cada um tem seus gostos. VIDE: ●Suus rex reginae placet. ●Suus rex reginae placet, sua cuique sponsa sponso.
2503. Suam denique cuique naturam esse ad vivendum ducem. [Cícero, De Finibus 5.42] A natureza de cada um é seu guia para viver.
2504. Suam ipsius umbram metuere. Ter medo da própria sombra. (=Diz-se de quem teme perigos inexistentes). VIDE: ●Pavet suam ipsius umbram. ●Umbram suam metuit. ●Umbram suam timet.
2505. Suam quisque homo rem meminit. [Plauto, Mercator 1004] Cada pessoa se lembra de seus interesses. ■Cada qual procura suas melhoras.
2506. Suam quisque pellem portat. [Schrevelius 1180] Cada um carrega a sua pele. ■Cada um é um. ■Cada cuba cheira ao vinho que tem.
2507. Suave e terra magnum alterius spectare laborem. É agradável contemplar da terra as dificuldades alheias. ■Ver os touros de palanque. ■Assistir ao tiroteio do alto do coqueiro. ●Suave mari magno turbantibus aequora ventis, e terra magnum alterius spectare laborem. [Lucrécio, De Rerum Natura 2.1-2] É agradável, com os ventos turbando as ondas no vasto mar, contemplar da terra as grandes dificuldades de outrem. ■É bom assistir ao tiroteiro do alto do coqueiro. VIDE: ●Cupio istorum naufragia ex terra intueri. ●E terra spectare naufragium.
2508. Suavia cuncta, praeter se ipsam, facit fames. [Apostólio 3.90] A fome adoça tudo, menos a si mesma. ■A fome é o melhor tempero. VIDE: ●Fames omnia reddit dulcia praeter seipsam. ●Fames praeter seipsam edulcat omnia. ●Praeter seipsam cetera edulcat fames.
2509. Suavia edulia non quivis comedit. [Schrevelius 1173] Não é qualquer um que come comida deliciosa.
2510. Suavis cibus a venatu. [Bacon, Colours of Good and Evil 9] É deliciosa a comida obtida da caça. ■O que mais custa, melhor sabe.
2511. Suavis laborum est praeteritorum memoria. [Eurípides, Andrômeda / Cícero, De Finibus 2.105] É agradável a lembrança das dificuldades passadas. ■É doce de lembrar o que é duro de passar. ●Suavis laborum post salutem memoria est. [Schottus, Adagia 627] Depois que se está em segurança, é agradável a lembrança das dificuldades. VIDE: ●Dulcis malorum praeteritorum memoria. ●Grata quies post exhaustum solet esse laborem. ●Iucundi acti labores. ●Meminisse dulce est quod fuit durum pati. ●Memoria dulcis iam peracti olim mali. ●Memoria dulcis iam peracti incommodi. ●Quae durum fuit pati, meminisse dulce est. ●Quae fuit durum pati, meminisse dulce est