DICIONÁRIO DE EXPRESSÕES E FRASES LATINAS
Compilado por HENERIK KOCHER
Home - Introdução - Bibliografia - Abreviaturas
A B C D E F G H I L M N O P Q R S T U VZ
V2: 201-400
201. Veneno linguae nihil crudelius esse potest. [Boncompagno, Breviloquium 8.3] Nada pode ser mais cruel que o veneno da língua.
202. Venenum aliquando pro remedio fuit; non ideo numeratur inter salubria. [Sêneca, De Beneficiis 2.18.7] Algumas vezes se usou veneno como remédio; isso não significa que um veneno possa ser contado entre as coisas saudáveis.
203. Venenum in auro bibitur. [Sêneca, Thyestes 452] É em taças de ouro que se bebe o veneno. VIDE: ●Bibere venenum in auro. ●Nulla aconita bibuntur fictilibus.
204. Venerationi mihi semper fuit non verbosa rusticitas, sed sancta simplicitas. [S.Jerônimo / Erasmo, Antibarbarorum Liber] Sempre reverenciei, não a verbosa rusticidade, mas a santa simplicidade.
205. Venereum iuramentum non est poenae obnoxium. [Apostólio 5.15] Jura de amor não está sujeita a punição. ■Juramento de quem ama mulher não é para crer. ■Jura de namorado não é pecado. ●Venereum iusiurandum non punitur. [Manúcio, Adagia 598] Jura de amor não é punida. VIDE: ●Amantis iusiurandum poenam non habet.
206. Veneris quis gaudia nescit? [Petrônio, Satiricon 132] Quem não conhece os prazeres de Vênus?
207. Veni, Creator Spiritus. [Primeiras palavras do Hino de Pentecostes, da liturgia católica] Vem, Espírito Criador.
208. Veni et vide. [Vulgata, João 1.46] Vem e vê.
209. Veni in tempore. Age no momento certo. VIDE: ●Nosce tempus tempestivum. ●Nosce tempus.
210. Veni, Sancte Spiritus. [Da liturgia católica] Vem, Espírito Santo.
211. Veni, sequere me. [Vulgata, Mateus, 19.21] Vem, segue-me.
212. Veni, vidi, territus sum, cucurri. [Frase jocosa colhida na Internet] Cheguei, vi, fiquei apavorado, corri.
213. Veni, vidi, vici. [Suetônio, Caesar 37.2] Cheguei, vi, venci. (=Palavras com que Júlio César anunciou sua vitória sobre Fárnaces, rei do Ponto). VIDE: ●Confestim dicto citius res ipsa peracta. ●Dictum ac factum. ●Dictum, factum. ●Mox simul ac dictum est verbum, res ipsa peracta est. ●Simul et dictum et factum. ●Simul dictum, simul factum. ●Ut dictum et actum est. ●Volitum, dictum, factum.
214. Veni, vidi, vinxi. Cheguei, vi, reuni.
215. Venia aetatis. [Jur / Black 1804] Dispensa da idade. (=Privilégio dado a uma pessoa, pelo qual ela fica autorizada a agir sui iuris, como se fosse maior de idade).
216. Venia danda est ei qui casu peccat. Deve-se perdoar a quem erra por acaso. ●Venia donari decet qui casu peccat. [Fedro, Fabulae 5.3.11] Convém perdoar a quem erra sem querer. VIDE: ●Veniam meretur, qui imprudens nocuit.
217. Venia dignus tiro. [Schottus, Adagia 237] O principiante merece ser perdoado.
218. Venia docendi. [Jur] Autorização para lecionar. ●Venia legendi. VIDE: ●Licentia docendi. ●Licentia docendi hic et ubique terrarum.
219. Venia est poenae meritae remissio. [Sêneca, De Clementia 2.7.1] O perdão é a remissão de uma punição merecida. ●Venia est poenae debitae remissio.
220. Venia necessitati datur. [Cícero, De Officiis 2.56, adaptado] Dá-se perdão à necessidade. ■A necessidade não tem lei.
221. Venia primum experienti. [Manúcio, Adagia 390] Perdoa-se o que erra pela primeira vez. ■Uma vez não faz costume. ■Ao que erra, perdoa-lhe uma vez, mas não três. VIDE: ●Gratuita primus venia dignissimus error. ●Iteranti culpam venia dari non solet. ●Primus error veniam meretur. ●Quae semel aut bis accidunt contemnunt legislatores.
222. Venia tua. Com tua permissão.
223. Veniae facilitas incentivum est delinquendi. [Jur / Black 1804] Facilidade de perdão é incentivo ao crime.
224. Veniam ad te tamquam fur. [Vulgata, Apocalipse 3.3] Virei a ti como um ladrão.
225. Veniam dabit sibi ipse, qui nulli dedit? [Sêneca, Hercules Furens 1266] Perdoará a si mesmo aquele que nunca perdoou a ninguém?
226. Veniam meretur, qui imprudens nocuit. [Quintiliano, Institutio Oratoria 5.10.73] Merece perdão quem fez mal sem saber. VIDE: ●Venia danda est ei qui casu peccat. ●Venia donari decet qui casu peccat.
227. Veniam petimusque damusque vicissim. [Horácio, Ars Poetica 11] Pedimos perdão e perdoamos.
228. Veniam provocat criminis confessio. A confissão do crime provoca o perdão. ■Pecado confessado está meio perdoado.
229. Veniat. Que ele venha.
230. Veniat hospes, quisquis proferturus est. [Erasmo, Adagia 2.7.39] Que venha qualquer hóspede que traga alguma coisa. ■Bem-vindo seja quem dá. ■Quem traz é sempre bem-vindo. ●Veniat qui proderit hospes. [Apostólio 8.18] Que venha o hóspede que me favoreça. VIDE: ●Si nihil attuleris, ibis, Homere, foras.
231. Venienti occurrite morbo. [Pérsio, Satirae 3.64] Enfrentai a doença quando chega. ■Ao perigo com tento e ao remédio com tempo. VIDE: ●Incipientibus malis obstruendae sunt viae. ●Melius est praevenire, quam praeveniri. ●Multo quam finem, medicari initia praestat. ●Pharmaca nascenti sunt adhibenda malo. ●Praestat principio mederi quam fini. ●Principio melius quam fini tu medearis. ●Principio praestat, quam fini adhibere medelam. ●Prodest cautela plus quam postrema querela. ●Satius mederi est initiis quam finibus. ●Satius est initiis mederi quam fini. ●Serum est cavendi tempus in mediis malis.
232. Venientibus spes, salus et vita. [Divisa da Sociedade Brasileira de Oncologia] Aos que aqui vêm, esperança, saúde e vida.
233. Veniet iam tristior aetas: exerce formam, et fugientibus utere donis. [Estácio, Silvae 1.165] Logo virá uma idade mais triste; aproveita a beleza, e usa teus dotes efêmeros.
234. Veniet quae non sperabitur hora. [Inscrição em relógio de sol] A hora que não se estará esperando chegará.
235. Veniet tacito curva senecta pede. [Ovídio, Ars Amatoria 2.670] Chegará a velhice recurvada com passo silencioso.
236. Veniet tempus mortis et quidem celeriter, sive retractabis sive properabis. [Cícero, Tusculanae Disputationes 1.76] Virá a hora da morte, e bem depressa, quer recues, quer avances.
237. Veniet tibi quasi viator egestas, et pauperies quasi vir armatus. [Vulgata, Provérbios 6.11] E virá sobre ti a indigência como um caminheiro, e a pobreza como um homem armado. VIDE: ●Paululum dormies, paululum dormitabis, paululum conseres manus ut dormias, et veniet tibi, quasi viator, egestas, et pauperies, quasi vir armatus.
238. Venire depugnato proelio. Chegar depois de travada a batalha. ■Chegar ao atar das feridas. VIDE: ●Metuo ne sero veniam depugnato proelio.
239. Venisti huc, ubi mures ferrum rodunt. [Sêneca, Apocolocyntosis 7] Chegaste aqui, onde os ratos roem ferro.
240. Venit amor gravior, quo serius. [Ovídio, Heroides 4.19] Quanto mais tarde chega o amor, tanto mais violento é.
241. Venit amor, subitaque animum dulcedine movit. [Virgílio, Eneida 11.539] Chegou o amor, e agitou o espírito com uma súbita doçura.
242. Venit honos auro, auro conciliatur amor. [Ovídio, Ars Amatoria 1.278] A glória chega com o dinheiro, com o dinheiro se adquire o amor. ■Poderoso cavalheiro é dom dinheiro.
243. Venit hora. Chegou a hora.
244. Venit morbus eques, suevit abire pedes. [Maloux 319] A doença vem como cavaleiro, costuma ir embora como infante. ■A doença vem a cavalo e vai a pé. VIDE: ●Citius venit malum quam revertit. ●Cito aegrotamus, tarde convalescimus.
245. Venit nox, quando nemo potest operari. [Vulgata, João 9.4] Vem a noite, quando ninguém pode trabalhar.
246. Venit post multas una serena dies. [Tibulo, Elegiae 3.6.32] Depois de muitos dias vem um dia sereno. ■Console-se quem penas tem, que, trás tempo, tempo vem. VIDE: ●Non, si male nunc et heri, et cras sic erit. ●Non, si male nunc, et olim sic erit.
247. Venit post pluvias lucida saepe dies. [Bebel, Adagia Germanica] Muitas vezes depois das chuvas vem um dia brilhante. ■Depois da tempestade vem a bonança. VIDE: ●Saepe post magna siccitate venit ingens pluvia. ●Tempestas mutatur facile in serenitatem.
248. Venit senectus cum querelis omnibus. [DAPR 659] Chega a velhice com todas as suas queixas. ■Homem velho, saco de azares. VIDE: ●Senectus ipsa morbus est. ●Senectus nullo cum commodo venit.
249. Venit suprema dies. Chegou o último dia. ●Venit summa dies et ineluctabile tempus. [Virgílio, Eneida 2.324] Chegou o último dia e o prazo inevitável.
250. Venit veritas in lucem vel non quaesita. [Menandro / Estobeu / Bernardes, Nova Floresta 3.192] A verdade aparece à luz, mesmo quando não é procurada. ■A verdade sempre vem à tona.
251. Venite ad me omnes qui laboratis et onerati estis, et ego reficiam vos. [Vulgata, Mateus 11.28] Vinde a mim todos os que andais em trabalho, e vos achais carregados, e eu vos aliviarei.
252. Venite ad me omnes qui stomacho laboratis et ego restaurabo vos. [Inscrição em restaurante] Vinde a mim todos os que andais em trabalho por causa do estômago, e eu vos restabelecerei.
253. Venite, adoremus. [Vulgata, Salmos 94.6] Vinde, adoremos.
254. Venite, appotemus. [Rabelais, Gargantua 1.41] Vinde, vamos beber.
255. Venite, comedite panem meum, et bibite vinum quod miscui vobis. [Vulgata, Provérbios 9.5] Vinde, comei o pão que vos dou, e bebei o vinho que eu vos preparei.
256. Venite ergo, et fruamur bonis quae sunt. [Vulgata, Sabedoria 2.6] Vinde pois, e gozemos dos bens presentes.
257. Venite et videte. Vinde e vede. ●Venite et videte opera Domini. [Vulgata, Salmos 45.9] Vinde e vede as obras do Senhor. VIDE: ●Ite et videte.
258. Venite, exsultemus Domino. [Vulgata, Salmos 94.1] Vinde, regozijemo-nos no Senhor.
259. Venite, sumamus vinum, et impleamur ebrietate, et erit sicut hodie, sic et cras, et multo amplius. [Vulgata, Isaías 56.12] Vinde, tomemos vinho, e enchamo-nos de embriaguez; e será como hoje assim também amanhã, e ainda muito mais.
260. Veniunt ad vos in vestimentis ovium, intrinsecus autem sunt lupi rapaces. [Vulgata, Mateus 7.15] Vêm até vós em roupas de ovelhas, mas interiormente são lobos devoradores. VIDE: ●Attendite a falsis prophetis, qui veniunt ad vos in vestimentis ovium, intrinsecus autem sunt lupi rapaces.
261. Venter curarum causa. A barriga é causa de preocupações. ■Barriga vazia não tem alegria.
262. Venter enim moram non patitur, sed subsidium desiderat. O estômago não admite espera; ele reclama comida. ■A necessidade não sofre espera. VIDE: ●Venter non patitur dilationem.
263. Venter famelicus auriculis caret. [Rabelais, Gargantua 2.9] O estômago esfomeado não tem ouvidos. ■Estômago vazio não tem ouvidos. ■Ventre em jejum não ouve a nenhum. ■Quem está com fome não escuta conselhos. ●Venter aures non habet. [DAPR 672] Barriga não tem ouvidos. ●Venter auribus caret. [Apostólio 2.8.84] ●Venter caret auribus. [Binder, Thesaurus 3491] ●Venter non habet aures. VIDE: ●Caecus venter verba non curat. ●Difficile est vacuo verbis imponere ventri. ●Inanis venter non audit verba libenter. ●Ieiunus venter non audit verba libenter. ●Nescit plebs ieiuna timere.
264. Venter fartus ludit, non veste politus. [DAPR 169] É a barriga cheia que tem alegria, e não a coberta de roupa elegante. ■Com pão e vinho se anda caminho, não moço garrido. ■Mais vale barriga cheia do que barbas untadas. ■Mais vale bem comer que bem vestir. ■Primeiro o bucho, depois o luxo. VIDE: ●Famem pellere satius, quam purpura indui.
265. Venter laetatur, quando fit ille satur. A barriga se alegra quando fica cheia. ■Barriga vazia não conhece alegria.
266. Venter meus vult mihi deus esse pro Christo. [S.Jerônimo, Epistulae 14.4] O meu estômago quer ser um deus para mim, em lugar de Cristo.
267. Venter mirus artifex. [Dumaine 237] A barriga é um artista maravilhoso. ■A necessidade espicaça o engenho.
268. Venter non patitur dilationem. [Rezende 7004] O estômago não admite espera. ■A necessidade não sofre espera. VIDE: ●Venter enim moram non patitur, sed subsidium desiderat.
269. Venter optimum horologium. [Suidas / Manúcio, Adagia 863; Rezende 7005] O estômago é o melhor relógio. VIDE: ●Venter uni cuique velut solarium est.
270. Venter pinguis non gignit sensum tenuem. [Apostólio 5.97] ■Barriga grande não dá entendimento. ●Venter obesus non gignit mentem subtilem. [Galeno / Manúcio, Adagia 901] VIDE: ●Pinguis venter non gignit sensum tenuem. ●Subtile pectus venter obesus non parit.
271. Venter plenus facile de ieiuniis disputat. [Pereira 110] Barriga cheia facilmente discute sobre jejuns. ■Faz bem jejuar depois do jantar. ■O farto, de jejum, não tem cuidado algum. ■Mal se dói o farto do faminto. VIDE: ●Plenus venter facile de ieiuniis disputat.
272. Venter plenus somnum parit. [Pereira 97] Barriga cheia dá sono. ■Barriga farta, pé dormente. ■Barriga cheia, pé dormente. VIDE: ●A studiis venter nimium distentus abhorret. ●Impletus venter non vult studere libenter. ●Ingenium excellens non gignit venter obesus. ●Plenus venter non studet libenter. ●Venter plenus somnum parit. ●Ventre pleno corpus sopore gravatum.
273. Venter praecepta non audit. Barriga não ouve ensinamento. ■Quem tem fome não escuta conselhos. ■Barriga vazia não tem ouvidos. ●Venter praecepta non audit, poscit, appellat. [Sêneca, Epistulae Morales 21.11] Barriga não ouve conselhos, exige, reclama. VIDE: ●Verbis fames non obtemperat.
274. Venter tuus acervus tritici vallatus liliis. [Vulgata, Cântico 7.2] O teu ventre é como um monte de trigo cercado de lírios.
275. Venter uni cuique velut solarium est. [Amiano Marcelino, Historiae 23.77] O estômago de cada um é como se fosse seu relógio. VIDE: ●Venter optimum horologium.
276. Venti valde sunt secundi. [Cícero, Ad Atticum 2.1.6] Os ventos estão muito favoráveis. ■Vai tudo de vento em popa.
277. Ventis destitutus, remos adhibe. Se te faltar o vento, pega os remos. ■Quem não pode como quer, faça como pode. VIDE: ●Destitutus ventis, remos adhibe. ●Si rota defuerit, tu pede carpe viam.
278. Ventis implevit vela secundis. [Virgílio, Eneida 7.23] Enfunou as velas com ventos favoráveis. ■Foi-lhe o negócio de vento em popa.
279. Ventis loqueris. [Amiano Marcelino, Noctes Atticae 15.5.8] Falas aos ventos. ■Perdes teu latim. ■Pregas no deserto. ●Ventis verba das. ●Vento loqueris. [Schottus, Adagia 358] ●Ventis verba profundis. Espalhas palavras aos ventos. VIDE: ●Eritis enim in aëra loquentes. ●Litori loqueris. ●Verba dat in ventos.
280. Ventis secundis navigat. Navega com os ventos favoráveis. ■Vai de vento em popa. ●Omnia ei prospera accidunt. VIDE: ●Dis iuvantibus. ●Dis secundis. ●Secundis ventis. ●Vento secundo.
281. Ventis totam fervidis dedi ratem. [Daniel Hensius, Auriacus 785] Entreguei o meu barco inteiro às ondas agitadas. VIDE: ●Fluctibus dedi ratem. ●Fluctibus dedimus ratem.
282. Vento deficiente, ad remos confugit. [Schottus, Adagia 12] Faltando vento, recorre aos remos. ■Quem não tem cão caça com o gato.
283. Vento navigat ille suo. [Ovídio, Remedia Amoris 14, adaptado] Ele está navegando com seu vento. (=A sorte lhe está sendo favorável).
284. Vento quid levius? Fulmen. Quid fulmine? Fama. Fama quid? Mulier. Quid muliere? Nihil. [Heinrich Meyer, Anthologia Veterum Latinorum Epigrammatum 48] Que é mais inconstante que o vento? O raio. Que o raio? A fama. Que a fama? A mulher. Que a mulher? Nada. ●Vento quid levius? Fulmen. Quid fulmine? Fumus. Quid fumo? Mulier. Quid muliere? Nihil. [Rezende 7011] Que é mais inconstante que o vento? O raio. Que o raio? A fumaça. Que a fumaça? A mulher. Que a mulher? Nada. VIDE: ●Quid levius fumo? Flamen. Quid flamine? Ventus. Quid vento? Mulier. Quid muliere? Nihil.
285. Vento secundo. Com o vento favorável. (=Quando a sorte está favorável. Se a sorte favorecer). VIDE: ●Dis iuvantibus. ●Dis secundis. ●Secundis ventis. ●Ventis secundis.
286. Vento secundo navigas et prospero. [Schottus, Adagia 645] Navegas com vento favorável. ■Tudo vai às mil maravilhas. ■Com vento de feição não há má navegação.
287. Vento vivere. [Rezende 7013] Viver de vento.
288. Ventos excolis. [Schottus, Adagia 358] Cultivas ventos. ■Malhas em ferro frio. ●Ventos colis. [Erasmo, Adagia 1.4.58; Albertatius 587]
289. Ventos retibus captas. Caças os ventos com redes. ■Malhas em ferro frio. VIDE: ●Reti ventos venaris. ●Reti ventos captas. ●Reti ventum venaris. ●Ventum reti venaris.
290. Ventosa lingua, pedes fugaces. [Epígrafe de Fábula de Fedro 5.2 / Rezende 7012] Língua rápida como o vento, pés fugazes. ■Língua solta, pés ligeiros. ■Valente de palavra, ligeiro de pés. VIDE: ●Quid cessas? an tibi Mavors ventosa in lingua pedibusque fugacibus istis semper erit? ●Re secunda fortis est, dubia fugax.
291. Ventosa plebs. A multidão inconstante. VIDE: ●Non ego ventosae plebis suffragia venor.
292. Ventre nihil novi frugalius. [Juvenal, Satirae 5.6] Não conheço nada mais fácil de satisfazer que o estômago.
293. Ventre pleno corpus sopore gravatum. [Pereira 97] Quando o estômago está cheio, o corpo fica pesado de sono. ■Barriga farta, pé dormente. VIDE: ●Venter plenus somnum parit.
294. Ventre pleno melior consultatio. [Plutarco / Erasmo, Adagia 3.7.44] Com o estômago cheio, o raciocínio é melhor. ■A fome é má conselheira. VIDE: ●Consultatio tum melior cum expleveris alvum.
295. Ventre repleto balneum intrare caveto. [Regimen Sanitatis Salernitanum] Com a barriga cheia, evita entrar no banho.
296. Ventri inani non inest formarum amor. [Manúcio, Adagia 566] Em barriga vazia não há amor à beleza. ■Barriga vazia não conhece alegria. ■Sem comer e sem beber não há prazer. ■Sem Ceres e Baco o amor é fraco. VIDE: ●Saturo Venus adest, famelico nequaquam adest. ●Sine Cerere et Libero friget Venus. ●Sine Cerere et Baccho friget Venus.
297. Ventri non possumus mentiri. [Bebel, Adagia Germanica] À barriga não podemos mentir. ■Estômago vazio não tem ouvidos. ■Ventre em jejum não ouve a nenhum.
298. Ventum popularem quaeritas. [Albertatius 1444] Procuras o favor do povo.
299. Ventum reti venaris. [Apostólio 3.56] Caças o vento com uma rede. ■Malhas em ferro frio. VIDE: ●Reti ventos venaris. ●Reti ventos captas. ●Reti ventum venaris. ●Ventos retibus captas.
300. Ventum seminabunt et turbinem metent. [Vulgata, Oséias 8.7] Semearão vento e colherão tempestade. ■Quem semeia ventos colhe tempestades. ●Ventum seminantes turbinem metent. VIDE: ●Qui seminat ventum, turbinem metet. ●Qui ventum seminant, et turbinem metent. ●Qui ventum seminabunt, et turbinem metent. ●Qui ventum seminavit, turbinem metet.
301. Venturae memores iam nunc estote senectae, sic nullum vobis tempus abibit iners. [Ovídio, Ars Amatoria 3.59] Lembrai-vos já agora da velhice que há de chegar: assim, para vós nenhum tempo passará inútil. ■Mocidade desprevenida, velhice arrependida. ■Velho abandonado não foi moço ajuizado. VIDE: ●Aestas non semper fuerit; componite nidos.
302. Venturis ventis. [Divisa de Brasília] Para os ventos vindouros.
303. Ventus est vita mea. [Vulgata, Jó 7.7] Minha vida é como um vento.
304. Ventus neque manere sinit, neque navigare. [Erasmo, Adagia 2.5.21] O vento nem deixa ficar, nem deixa navegar. ■Se correr, o bicho pega; se ficar, o bicho come. ●Ventus manere, aut navigare hinc non sinit. [Apostólio 8.30] VIDE: ●Hic nec manere ventus, nec navigare sinit. ●Hic nec exspectare ventus, neque navigare sinit. ●Nec aura cursum, nec moram sinit rati. ●Nec manere, nec ire ventus annuit.
305. Venus et Bacchus una sunt. [Apostólio 5.17] Vênus e Baco estão unidos. VIDE: ●Ubi Bacchus regnat, Venus saltat. ●Vina parant animum Veneri. ●Vina parant animum Veneri, nisi plurima sumas.
306. Venus in vinis, ignis in igne. [Ovídio, Ars Amatoria 1.244] Amor com vinho, fogo no fogo.
307. Venus otia amat. [Ovídio, Remedium Amoris 143] Vênus ama o ócio. VIDE: ●Amor odit agentes.
308. Venustas et pulchritudo corporis secerni non potest a valetudine. [Cícero, De Officiis 1.27] A beleza e a graça do corpo não podem ser separadas da boa saúde.
309. Ver erat aeternum. [Ovídio, Metamorphoses 1.107] A primavera então era permanente.
310. Ver hiemem sequitur; sequitur post triste serenum. [Binder, Thesaurus 3497] A primavera segue o inverno; depois da tristeza vem a tranqüilidade. ■Depois da tempestade, vem a bonança. VIDE: ●Repellit ver hiemem. ●Sequitur ver hiemem.
311. Ver non semper viret. [Rezende 7054] Nem sempre verdeja a primavera. ■Nem sempre florescem os lírios. ■Nem sempre seu Lulu toca fole. VIDE: ●Non semper erit aestas. ●Non semper aestas erit: venit hiems.
312. Ver non una dies, non una reducit hirundo. [Palingênio / Binder, Thesaurus 3498] Nem um único dia, nem uma única andorinha trazem de volta a primavera. ■Nem um dedo faz a mão, nem uma andorinha faz o verão. ●Ver enim nec una hirundo facit, nec unus dies. [Aristóteles / Manúcio, Adagia 328] Nem uma única andorinha faz o verão, nem um único dia. VIDE: ●Flos unus non facit hortum. ●Hirundo una ver non facit. ●Non una hirundo adesse ver denuntiat. ●Una hirundo non efficit ver. ●Una hirundo non facit ver. ●Unica non speciem veris hirundo dedit. ●Unus flos non facit ver.
313. Ver redit; non redibit mea iuventus. A primavera volta, mas minha juventude não voltará. ■A juventude é uma flor que passa.
314. Ver unicum inter anni partes. [Grynaeus 192] Só há uma única primavera entre as estações do ano. ■Nem sempre florescem os lírios.
315. Vera amicitia in calamitatibus dignoscitur. Amizade verdadeira só se conhece na desgraça. ■No aperto e no perigo se conhece o amigo. ■Nos trabalhos se vêem os amigos. ■O amigo fingido, conhecê-lo-ás no arruído. VIDE: ●Amicus certus in re incerta cernitur. ●Amicus certus in necessitate cernitur. ●Amicus certus in re incerta. ●Amicus in necessitate probatur. ●Amici probantur rebus adversis. ●Amici probantur rebus adversis. ●Difficile est in re prospera amicos probare, in adversa facile. ●In adversis et paupertate cognoscitur amicus. ●In angustiis amici apparent. ●In necessitate probatur amicus. ●Noscitur adverso tempore verus amor. ●Noscitur in magno discrimine quis sit amicus. ●Rebus incertis amor est probandus. ●Sors aspera monstrat amicum.
316. Vera dicunt ebrii, fatui, pueri. [J.M.Sailer, Die Weisheit auf der Gasse 33, adaptado] Ébrios, loucos e crianças dizem a verdade. ■As crianças e os loucos dizem a verdade. ■Cachaceiro não tem segredo. VIDE: ●Ebrios, stultos, ac pueros verum plerumque effari. ●Pueri ac vinum vera profantur. ●Pueros, ebrios ac stultos verum profari. ●Stultus puerque semper vera dicunt. ●Stultus puerque vera dicunt. ●Vinum et pueri veraces. ●Vinum et pueri sunt veraces.
317. Vera didici dicere. [Plauto, Amphitruo 529] Aprendi a falar a verdade.
318. Vera efigies. A imagem verdadeira. O retrato verdadeiro.
319. Vera felicitas innocentia est. A inocência é a verdadeira felicidade.
320. Vera gloria fictam obscurat. [Epígrafe de Fábula de Fedro 4.21 / Rezende 7015] A glória verdadeira escurece a fingida.
321. Vera gloria radices agit atque etiam propagatur; ficta õmnia celeriter, tamquam flosculi, decidunt; nec simulatum potest quidquam esse diuturnum. [Cícero, De Officiis 2.12] A verdadeira glória lança raízes e até se multiplica; tudo que é falso, dura pouco, como as florezinhas; e nada fingido pode ser duradouro.
322. Vera incessu patuit dea. [Virgílio, Eneida 1.405] Pelo seu caminhar, revelou-se uma verdadeira deusa.
323. Vera laus verae virtuti debetur. A verdadeira glória se deve ao verdadeiro valor. VIDE: ●Gloria virtuti debetur. ●Honor enim virtuti debetur. ●Virtuti debetur laus. ●Virtuti debetur honor.
324. Vera lex historiae veritas. [Beda, Historia Ecclesiastica Gentis Anglorum, Praefatio, adaptado] A verdadeira lei da história é a verdade.
325. Vera lex recta ratio, naturae congruens, constans, sempiterna. [Jur] A lei verdadeira é a expressão racional reta, conforme à natureza, imutável, eterna.
326. Vera libens dicas, quamquam sint aspera dictu. [Dionísio Catão, Monosticha, Appendix 64] Dize a verdade livremente, mesmo que seja dura de dizer.
327. Vera pro gratiis. (Prefiro) a verdade ao favor.
328. Vera redit facies, dissimulata perit. [Petrônio, Satiricon 80] A verdadeira beleza permanece, a falsa desaparece.
329. Verae amicitiae difficillime reperiuntur in iis, qui in honoribus reque publica versantur. [Cícero, De Amicitia 17] Dificilmente verdadeiras amizades são encontradas naqueles que vivem em altas posições e nos cargos públicos.
330. Verae amicitiae sempiternae sunt. [Cícero, De Amicitia 9.32] As verdadeiras amizades são eternas. ■Amizade que pode envelhecer não deve morrer. VIDE: ●Quia natura mutari non potest, idcirco verae amicitiae sempiternae sunt.
331. Veras divitias eripit nemo. [Epígrafe de Fábula de Fedro 4.19] A verdadeira riqueza ninguém nos tira.
332. Verax et probus. [Divisa] Sincero e honesto.
333. Verba aliquid operari debent; verba cum effectu sunt accipienda. [Bacon, The Elements of the Common Laws of England] As palavras obrigatoriamente devem funcionar; as palavras devem ser interpretadas para terem resultado. ●Verba cum effectu accipienda sunt [Ulpiano, Digesta 2.7.5.2] As palavras devem ser interpretadas para terem seu efeito.
334. Verba cutem non lacerant. [Binder, Thesaurus 3499] Palavras não rasgam a pele. ■Cão que late não morde. ■Ladre-me o cão, mas não me morda. ●Verba cutem non laniant. [Gaal 1761] VIDE: