DICIONÁRIO DE EXPRESSÕES E FRASES LATINAS

Compilado por HENERIK KOCHER

Home - Introdução - Bibliografia - Abreviaturas

A  B  C  D  E  F  G  H  I  L  M  N  O  P  Q  R  S  T  U  VZ

F1  F2  F3  F4  F5  F6  F7

F6: 1001-1200

1001. Fortuna amicos parat; inopia amicos probat. A sorte nos dá os amigos; a pobreza os põe à prova. É nos tempos maus que se conhecem os amigos bons. Fortuna amicos conciliat; inopia amicos probat.

1002. Fortuna belli fluxa. A sorte da guerra é vacilante. A guerra, sabe-se como começa, não se sabe como termina. Quem vai à guerra dá e leva. VIDE: Anceps belli casus. Armorum exitus semper incerti, et timidi. Belli exitus incertus. Bellorum exitus incerti. Eventus belli varii. Mars dubius. Nusquam minus quam in bello eventus respondet. Varius et dubius est belli eventus.

1003. Fortuna belli semper ancipiti in loco est. [Sêneca, Phoenissae 629] A sorte da guerra está sempre numa posição ambígua.

1004. Fortuna caeca est. A sorte é cega. Fortuna caeca est, sed eos etiam plerumque efficit caecos quos complexa est. [Cícero, De Amicitia 54] A sorte é cega, mas geralmente também cega os que ela abraçou. VIDE: Non enim solum ipsa fortuna caeca est, sed eos etiam plerumque efficit caecos, quos complexa est. Non modo fortuna ipsa caeca est, sed etiam ii saepe caeci sunt quos complexa est.

1005. Fortuna caeco trahit omnia cursu. [Lucano, De Bello Civili 568, adaptado] A sorte arrasta tudo por um caminho incerto.

1006. Fortuna, cum blanditur, captatum venit. [Publílio Siro] A sorte, quando nos acaricia, vem-nos seduzir. A fortuna, afagando, espreita, e a prosperidade é a mais suspeita. Fortuna, cum blanditur, fallit. A sorte, quando nos afaga, nos engana. VIDE: Cui multum mellis, multum dat fortuna veneni. Fortuna vitrea est; tum cum splendet, frangitur. Vitrea est fortuna: cum maxime splendet frangitur, nec unquam magis suspecta esse debet illius fides, quam dum maxime adulatur et obsequiosa est.

1007. Fortuna cuncta versat in contrarium. [Eurípides / Grynaeus 262] A sorte inverte todas as coisas.

1008. Fortuna est rotunda. [Bebel, Adagia Germanica] A sorte é redonda. A fortuna é vária: hoje a favor, amanhã contrária.

1009. Fortuna extollet plus quam sapientia natos. [Pereira 124] Mais elevará os filhos a sorte do que a sabedoria. Mais vale sorte que sabedoria. Ventura te dê Deus, filho, que saber pouco te basta. VIDE: Ultro Deus suppeditet bona.

1010. Fortuna favet fatuis. [Owen, Epigrammata 7.30] A sorte favorece os tolos. A sorte ajuda os loucos. Aos bobos aparece Santa Maria. Quanto mais besta, mais peixe. Fortuna favet stultis. VIDE: Dicitur a multis quod sors est optima stultis.

1011. Fortuna favet fortibus. A sorte favorece os corajosos. A sorte protege os ousados.

1012. Fortuna favet ignavos. [Binder, Thesaurus 1187] A sorte favorece os indolentes.

1013. Fortuna fortes iuvat. A sorte ajuda os bravos. A fortuna ajuda aos ousados e despreza os temerosos. VIDE: Eventus docuit fortes Fortunam iuvare. Fortes fortuna iuvat. Fortes fortuna adiuvat. Fortibus est fortuna viris data.

1014. Fortuna fortes metuit, ignavos premit. [Sêneca, Medea 159] A sorte respeita os valentes e oprime os covardes. Ao homem de esforço, a fortuna lhe dá a mão.

1015. Fortuna gloriae carnifex. [Plínio Antigo, Naturalis Historia 28.39] A sorte é o carrasco da glória.

1016. Fortuna homines caecos reddit. O dinheiro cega os homens. O dinheiro cega a razão.

1017. Fortuna hominibus plus quam consilium valet. A sorte para os homens vale mais que a sabedoria. Mais vale sorte que sabedoria. VIDE: Fortuna in homine plus quam consilium valet. Fortuna plus homini quam consilium valet.

1018. Fortuna humana fingit artatque ut libet. [Plauto, Captivi 236] A sorte molda e limita as coisas humanas de acordo com sua vontade.

1019. Fortuna immeritos auget honoribus. A sorte cobre de honras pessoas que não merecem. A sorte muitas vezes favorece a quem não merece. VIDE: Fortuna saepe indignos favet.

1020. Fortuna, immoderata in bono aeque atque in malo. [Labério] A sorte é sempre exagerada tanto nos favores como nas desgraças.

1021. Fortuna imperatrix mundi. [Carmina Burana] A sorte é a governadora do mundo.

1022. Fortuna in bello multum potest. Na guerra, a sorte pode muito. VIDE: Fors in armis plus potest quam ratio.

1023. Fortuna in homine plus quam consilium valet. A sorte para o homem vale mais que a sabedoria. Mais vale sorte que sabedoria. VIDE: Fortuna hominibus plus quam consilium valet. Fortuna plus homini quam consilium valet.

1024. Fortuna in omni re dominatur: ea res cunctas ex lubidine magis quam ex vero celebrat obscuratque. [Salústio, Catilina 8.1] A sorte exerce sua influência sobre todas as coisas: ela mais pelo capricho do que pela verdade proporciona a glória ou o esquecimento às ações dos mortais.

1025. Fortuna interdum praeter spem atque exspectationem hominibus favet. [Fedro, Fabulae, Appendix 16.1] Às vezes a sorte favorece os homens além da esperança e do desejo.

1026. Fortuna levis est dea. [Lodeiro 459] A Fortuna é uma deusa leviana.

1027. Fortuna magna magna domino est servitus. [Publílio Siro] Uma grande fortuna é uma grande escravidão para seu dono. Uma grande fortuna é uma grande escravidão. Fortuna magna domino est servitus. A riqueza é uma grande servidão para seu dono. VIDE: Magna servitus est magna fortuna; non licet tibi quicquam arbitrio tuo facere.

1028. Fortuna magna non caret formidine. Não existe grande fortuna sem ameaça. A fortuna é vária: hoje a favor, amanhã contrária. VIDE: Rebus tranquillis metuas adversas sub illis.

1029. Fortuna meliores sequitur. [Salústio, Oratio Philippi 8] A sorte acompanha os melhores. Fortuna melioribus adfuit. [Tácito, Historiae 4.67] A sorte favoreceu os melhores.

1030. Fortuna miserrima tuta est, nam timor eventus deterioris abest. [Ovídio, Ex Ponto 2.2.31] A sorte mais miserável é segura, pois não há medo de coisa pior. Não se pode despir um homem nu.

1031. Fortuna multis dat nimis, satis nulli. [Marcial, Epigrammata 2.10.2] A sorte dá demais a muitos, a ninguém o suficiente.

1032. Fortuna nimium quem fovet, stultum facit. [Publílio Siro] A fortuna enlouquece a quem muito favorece. A fortuna é madrasta da prudência. VIDE: Fortuna quem nimium fovet, stultum facit. Stultum facit Fortuna, quem vult perdere.

1033. Fortuna non addit sapientiam. [Rezende 2087] A sorte não dá sabedoria.

1034. Fortuna non mutat genus. [Horácio, Epodon 1.4.6] A sorte não muda nossa estirpe.

1035. Fortuna nos vincit, nisi tota vincitur. [Publílio Siro] A fortuna nos domina, se não for totalmente dominada por nós.

1036. Fortuna nulli plus quam consilium valet. [Publílio Siro] Para ninguém a sorte pode mais do que a prudência.

1037. Fortuna nunquam sistit in eodem statu. [Ausônio, Epigrammata 163] A sorte nunca permanece no mesmo estado. A roda da fortuna tanto anda como desanda.

1038. Fortuna obesse nulli contenta est semel. [Publílio Siro] A sorte não se contenta com ferir ninguém uma só vez. Uma desgraça nunca vem só. Bem venhas, mal, se vieres só. VIDE: Calamitas nulla sola. Eheu! nullum infortunium venit solum. Malis mala succedunt. Nulla calamitas sola. Nullum infortunium venit solum.

1039. Fortuna opes auferre potest, non animum. [Sêneca, Medea 176] A sorte pode arrebatar-me os bens, não a coragem.

1040. Fortuna parvis momentis magnas rerum commutationes efficit. [César, De Bello Civili 3.68] A sorte realiza grandes mudanças em breves momentos. A fortuna muda-se como o vento.

1041. Fortuna per omnia humana, maxime in res bellicas, potens. [Tito Lívio, Ab Urbe Condita 9.17] A sorte tem muito poder sobre todas as coisas humanas, principalmente na guerra. VIDE: Potens maxime in res bellicas fortuna.

1042. Fortuna plus ei favet quam meretur. A sorte o favorece mais do que merece. A sorte é cega. A fortuna é madrasta da prudência.

1043. Fortuna plus homini quam consilium valet. [Publílio Siro] A sorte vale mais para o homem que a sabedoria. Mais vale sorte que sabedoria. Fortuna plus quam consilium valet. VIDE: Fortuna hominibus plus quam consilium valet. Fortuna in homine plus quam consilium valet.

1044. Fortuna prospera potissimum vitia hominum indicat, adversa virtutes. [Bacon, De Rebus Adversis] A prosperidade revela principalmente os vícios dos homens; a adversidade, suas virtudes.

1045. Fortuna quem nimium fovet, stultum facit. [Albertano da Brescia, Liber Consolationis 12] A fortuna enlouquece a quem muito favorece. A fortuna é madrasta da prudência. VIDE: Fortuna nimium quem fovet, stultum facit.

1046. Fortuna quo se, eodem et inclinat favor. [Publílio Siro] Para o lado a que se inclina a sorte, para lá também vão os aplausos.

1047. Fortuna reddit insolentes. [Erasmo, Adagia 3.9.92] O sucesso faz os insolentes. A fortuna faz bravura.

1048. Fortuna saepe indignis munera sua largitur. Com freqüência a sorte concede seus prêmios a indignos.

1049. Fortuna saepe indignos favet. [DAPR 312] A sorte muitas vezes favorece a quem não merece. VIDE: Fortuna immeritos auget honoribus.

1050. Fortuna salutis monstrat iter. [Virgílio, Eneida 2.387] A sorte nos está mostrando o caminho da salvação.

1051. Fortuna, sicut medicus imperitus, multos necat. [Albertano da Brescia, Liber de Amore 4.7] A sorte, como o médico inexperiente, mata a muitos.

1052. Fortuna simul cum moribus immutatur. [Salústio, Catilina 2] A sorte muda junto com o caráter.

1053. Fortuna suffragante. [Cícero, Ad Familiares 10.5] Com o favor da sorte. Com a sorte do meu lado. Com a sorte do nosso lado.

1054. Fortuna turpem nulla naturam obtegit. O sucesso não esconde uma natureza má.

1055. Fortuna unde aliquid fregit, cassum est reficere. [Publílio Siro] Onde a sorte quebrou alguma coisa, é inútil tentar restaurar.

1056. Fortuna usu dat multa, mancipio nihil. [Publílio Siro] A sorte nos dá muita coisa para usufruto, nada como propriedade. VIDE: Vita mancipio nulli datur, omnibus usu.

1057. Fortuna virtutem sequitur. A sorte acompanha a coragem. VIDE: Ergo fortuna, ut saepe alias, virtutem est secuta.

1058. Fortuna virtutem superat. A sorte supera a coragem.

1059. Fortuna vitrea est: tum cum splendet, frangitur. [Publílio Siro] A fortuna é como o vidro: tanto brilha como quebra. Fortuna vitrea est, quae, cum máxime splendet, frangitur. Fortuna vitrea est: frangitur quando micat. VIDE: Vitrea est fortuna.

1060. Fortuna volubilis est, et vaga. A sorte é volúvel e errante. A fortuna é vária: hoje a favor, amanhã contrária. Fortuna volubilis errat. VIDE: Passibus ambiguis fortuna volubilis errat.

1061. Fortunae cetera mando. [Ovídio, Metamophoses 2.140] O mais eu entrego à sorte.

1062. Fortunae dona magna non sunt sine metu. [Publílio Siro] Não há grandes dádivas da sorte que sejam sem medo.

1063. Fortunae filius. Um filho da sorte. (=Um homem de sorte). VIDE: Plane fortunae filius: in manu illius plumbum aurum fiebat.

1064. Fortunae muneribus utendum, non fidendum. [Rezende 2079] Devem-se usar os favores da sorte, mas não se deve confiar neles.

1065. Fortunae mutationes. [Veleio Patérculo, Historia Romana 2.75] A inconstância da sorte. VIDE: Fortunae varietas.

1066. Fortunae rota versa tuae est. [Owen, Epigrammata 3.5] A roda da tua sorte girou.

1067. Fortunae rota volvitur. [Carmina Burana] A roda da fortuna está sempre girando. A roda da fortuna anda mais do que a do moinho. VIDE: Versatur celeri fors levis orbe rotae.

1068. Fortunae rotam pertimescebat. [Cícero, In Calpurnium Pisonem 10] Ele temia a roda da fortuna. VIDE: Pertimescenda est fortunae rota. Pertimescenda rota fortunae. Rota fortunae pertimescenda est.

1069. Fortunae suae quisque faber est. Cada um é o artífice da própria sorte. O homem faz-se por si. Cada um é filho de suas obras. Felicidade, cada qual faz a sua. Vem a ventura a quem a procura. Fortunae faber est quilibet suae. VIDE: Est unusquisque faber ipse suae fortunae. Faber est suae quisque fortunae. Faber quisque fortunae sibi. Faber quisque fortunae suae. Faber suae fortunae unusquisque est ipsus. Fabrum esse suae quemque fortunae. Fortunam sibi quisque facit. Fortunam suam quisque parat. Fortunam suam sibi quisque ipse parat. Quisque faber est fortunae suae.

1070. Fortunae varietas. [Cornélio Nepos, Timotheus 4] A inconstância da sorte. VIDE: Fortunae mutationes.

1071. Fortunae veniam damus. [Juvenal, Satirae 11.176] Nós desculpamos a sorte.

1072. Fortunae volucris rota adversa prosperis semper alternat. [Amiano Marcelino, Historiae 31.1] A veloz roda da fortuna sempre alterna a adversidade à felicidade. A fortuna é vária, hoje a favor, amanhã contrária.

1073. Fortunam a deo petendam, a se ipso sumendam esse sapientiam. [Cícero, De Natura Deorum 3.36] Os bens de fortuna devem-se pedir aos deuses; a sabedoria deve-se procurar em si mesmo. VIDE: Iudicium hoc omnium mortalium est: fortunam a deo petendam, a se ipso sumendam esse sapientiam.

1074. Fortunam adversam debes tolerare, ferendo, contingat forsan ne tibi deterior. [Rezende 2082] Tens de sofrer a sorte adversa, suportando-a para que não te atinja sorte pior. Mau amo hás de aturar, com medo de piorar.

1075. Fortunam citius reperias quam retineas. [Publílio Siro] É mais fácil encontrar a sorte que retê-la. A fortuna mais asinha se acha do que se sustenta.

1076. Fortunam criminis pudeat sui. [Fedro, Fabulae 2.9.19] A Fortuna envergonha-se de seu erro.

1077. Fortunam cuique mores confingunt sui. [Publílio Siro] O caráter de cada um determina a sua sorte. Cada qual é filho de suas obras. VIDE: Fortunam sibi quisque facit.

1078. Fortunam debet quisque manere suam. [Ovídio, Tristia 4.26] Cada qual deve contentar-se com sua sorte. Cada um se contente com o que Deus lhe dá.

1079. Fortunam nemo vitare potest. Ninguém foge à sua própria sorte.

1080. Fortunam praesentem bone consule. [Pereira 100] Vela pela sorte presente. Contenta-te com teu estado, se queres viver descansado. VIDE: Praesentem fortunam boni consule.

1081. Fortunam reverenter habe. [Ausônio, Epigrammata 8.7] Aceita tua sorte respeitosamente. Aceita o bem, conforme vem.

1082. Fortunam sibi quisque facit. [Plauto, Trinummus 363] Cada um é o artífice da própria sorte. O homem faz-se por si. Cada um é filho de suas obras. Felicidade, cada qual faz a sua. Vem a ventura a quem a procura. Fortunam suam quisque parat. [DAPR 663] Fortunam suam quisque fingit. Fortunam suam sibi quisque ipse parat. Fortunam suam fingere cuique praecipue in manu propria est. [Bacon, De Fortuna 1] Está principalmente na mão de cada um construir sua sorte. VIDE: Est unusquisque faber ipse suae fortunae. Faber est suae quisque fortunae. Faber quisque fortunae sibi. Faber quisque fortunae suae. Faber suae fortunae unusquisque est ipsus. Fabrum esse suae quemque fortunae. Fortunae suae quisque faber est.

1083. Fortunam tuam pressis manibus tene: lubrica est, nec invita teneri potest. [Quinto Cúrcio, Historiae 7.8] Segura a sorte entre tuas mãos apertadas: ela é escorregadia, e não pode ser retida contra a vontade.

1084. Fortunam ut ars, fortuna ita artem amat invicem. [Aristóteles / Grynaeus 367] Como o trabalho ama a sorte, assim a sorte ama o trabalho. Vem a ventura a quem a procura. Trabalha, que Deus te ajudará. Trabalha e terás, madruga e verás. VIDE: Cum Minerva manum quoque move. Fac interim aliquid ipse, dein deos voca.

1085. Fortunatam videre vitam, donum est Altissimi. [Schrevelius 1169] Viver vida feliz é dádiva do Altíssimo.

1086. Fortunate senex, ergo tua rura manebunt! [Virgílio, Eclogae 1.47] Afortunado ancião! Assim os campos continuarão teus!

1087. Fortunati ambo. [Virgílio, Eneida 9.446] Ambos sois afortunados.

1088. Fortunato omne solum patria est. [Demócrito / Schrevelius 1184] Para o homem de sorte toda terra é sua pátria. Em toda parte se come pão. Onde me vai bem, aí é minha terra. VIDE: Illa mihi patria est, ubi pascor, non ubi nascor. Ubi pascor, non ubi nascor

1089. Fortunatus et ille deos qui novit agrestes. [Virgílio, Georgica 2.493] Feliz também é quem conhece os deuses campestres.

1090. Forum, advocationes, iudicia fugere debemus. [Sêneca, De Ira 3.9.3] Devemos fugir de tribunais, litígios e julgamentos. Antes um ovo com paz que um boi com guerra.

1091. Forum conscientiae. O tribunal da consciência.

1092. Fossoribus ortus. Nascido de agricultores. (=Uma pessoa de origem humilde).

1093. Fove quod est frigidum, flecte quod est rigidum. [Bernardes, Luz e Calor 237] Aquenta o que está frio, dobra o que está teso.

1094. Fractionem diei non recipit lex. [Jur / Black 810] A lei não toma conhecimento de uma fração de um dia.

1095. Fracturam pro fractura, oculum pro oculo, dentem pro dente restituet. [Vulgata, Levítico 24.20] Restituirá quebradura por quebradura, olho por olho, dente por dente. VIDE: Oculum pro oculo, dentem pro dente. Oculum pro oculo, dentem pro dente, manum pro manu, pedem pro pede, adustionem pro adustione, vulnus pro vulnere, livorem pro livore.

1096. Fragilis et caduca felicitas est. [Sêneca Retórico, Controversiae 2] A felicidade é frágil e passageira. A felicidade tem asas, como o tempo.

1097. Fragilitatis humanae nimia in prosperis rebus oblivio est. [Quinto Cúrcio, Historiae, 4.14.20.54] Na prosperidade esquece-se demasiadamente a fragilidade humana.

1098. Fragmenta colossi. Ruínas de um colosso. (=Diz-se de quem não corresponde à magnitude de sua família).

1099. Frangar, non flectar. [Divisa / Rezende 2095] Quebrarei, mas não me dobrarei.

1100. Frangas enim citius quam corrigas quae in pravum induruerunt. [Quintiliano, Institutio Oratoria 1.3.12] Destruirás com mais facilidade do que corrigirás as coisas que caíram no mal.

1101. Frangas, non flectes. [Divisa] Podes quebrar-me, mas não me dobrarás.

1102. Frangat nucleum qui vult nucem. Quem quer a noz, que parta a casca. Quem quer bolota, que trepe. Quem quer fogo, busque a lenha. Quem quiser comer, depene. Frange nucis tegmen, si cupis esse nucem. Parte a casca da noz, se queres comê-la. VIDE: Nucleum qui esse vult, frangit nucem. Qui e nuce nucleum esse vult, frangit nucem. Qui vult esse nucleum, frangat nucem. Qui vult nucleum, frangat nucem.

1103. Frange esurienti panem tuum. [Vulgata, Isaías 58.7] Parte teu pão ao que tem fome.

1104. Frangenti fidem, fides frangatur eidem. [VES 10; Binder, Thesaurus 1198] A quem quebra a palavra, a ele também se quebra a palavra. Frangentibus fidem fides non est servanda. [Boncompagno, Ad Comites Palatinos 16] Não se deve cumprir a palavra a quem quebra a sua palavra. VIDE: Dolus dolo compensatur. Fides violanti fidem non servanda. Non servanti fidem, fides non est servanda.

1105. Frangere dum metuis, franges crystallina. [Marcial, Epigrammata 14.111] Quebrarás o cristal de medo de quebrá-lo.

1106. Frangit fortia corda dolor. [Tibulo, Elegiae 3.2] A dor abate até os corações valentes.

1107. Frangit inertia vires. A ociosidade destrói as forças.

1108. Frangit iram dulce verbum. Palavra mansa ira abranda. VIDE: Frangitur ira gravis, cum sit responsio suavis. Responsio mollis frangit iram.

1109. Frangitur assidua fictilis urna via. [Pereira 123] O vaso de barro se quebra em viagem freqüente. Tantas vezes vai o cântaro à fonte, que se quebra. Tantas vezes vai o cântaro à fonte, que um dia lá fica. Desgraça de pote é caminho de riacho. VIDE: Amphora quae saepius petit fontem valde periclitatur. Cantharus assidue gestatus perdidit ansam. Casus quem saepe transit, aliquando invenit. Hydria tam diu ad fontem portatur, donec vel tandem frangatur. Ollula tam crebro fertur ad aquam, quod fracta refertur. Quem saepe transit casus aliquando invenit.

1110. Frangitur ipsa suis Roma superba bonis. [Propércio, Elegiae 3.13.60] A orgulhosa Roma se arruína por causa de sua própria prosperidade.

1111. Frangitur ira gravis, cum sit responsio suavis. [Rezende 2098] Quebra-se a ira grave, quando a resposta é suave. Resposta branda ira quebranta. Mais apaga a boa palavra que caldeira d’água. Frangitur ira gravis, cum fit responsio suavis. [Trench, Proverbs] VIDE: Frangit iram dulce verbum. Mollis responsio frangit iram; sermo quoque durus suscitat furorem. Responsio mollis frangit iram. Responsio mollis frangit iram, sermo durus suscitat furorem.

1112. Frater, ave atque vale. [Catulo, Carmina 101.10] Irmão, salve e adeus.

1113. Frater est amicus quem nobis dedit natura. Um irmão é um amigo que a natureza nos deu. Frater est amicus quem donat natura. Um irmão é um amigo que nos doa a natureza.

1114. Frater qui adiuvatur a fratre quasi civitas firma. [Vulgata, Provérbios 18.19] O irmão que é ajudado por seu irmão é como uma cidade forte. Frater a fratre adiutus quasi firma civitas. [Tomás a Celano, Vita Secunda 33.9] O irmão ajudado pelo irmão é como uma cidade fortificada. Frater a fratre protectus, urbs est fortis. O irmão protegido pelo irmão é uma cidade forte. Frater cum adiuvatur a fratre est quasi civitas munita. O irmão, quando é ajudado pelo irmão, é como uma cidade fortificada.

1115. Frater uterinus. [Jur / Black 400] Irmão por parte de mãe. VIDE: Consanguineus frater.

1116. Fraterna caritas colenda. Deve ser cultivado o amor fraterno.

1117. Fraternum vere dulce sodalicium. [Catulo, Carmina 100] É doce a companhia fraterna. VIDE: Dulce sodalicium.

1118. Fratres enim sumus. [Vulgata, Gênesis 13.8] Somos irmãos.

1119. Fratrum concordia rara, discrepatio crebra. [DAPR 346] O entendimento entre irmãos é raro, a discórdia, freqüente. Fratrum concordia rara, disceptatio crebra. O entendimento entre irmãos é raro, a discussão, freqüente. Fratrum quoque gratia rara est. [Ovídio, Metamorphoses 1.145] É rara a concórdia entre irmãos. VIDE: Rara est gratia fratrum.

1120. Fratrum contentiones, et irae sunt acerbissime; et qui nimium amant, se nimium oderunt. [Aristóteles / Bernardes, Nova Floresta 4.345] As contendas e ódios mais cruéis são os dos irmãos, porque os que muito se amam muito se aborrecem.

1121. Fratrum irae acerbissimae. [Pereira 101] Ira de irmãos é terrível. Ira de irmãos, ira de diabos. De bom vinho, bom vinagre. Fratrum inter se irae sunt acerbissimae. [Erasmo, Adagia 1.2.50] Iras entre irmãos são terríveis. VIDE: Acerba enim bella fratrum. Acerba sunt bella fratrum.

1122. Fraudator homines cum advocat sponsum improbos, non rem expedire, sed malum dare expetit. [Fedro, Fabulae 1.16.1] O trapaceiro, quando apresenta homens desonestos para fiadores, não pretende pagar suas dívidas, mas aplicar outro engano.

1123. Fraudis atque insidiarum et perfidiae plena sunt omnia. [Cícero, Commentariolum 10] Tudo está cheio de engano, de insídias e de traição.

1124. Fraus enim legi fit, ubi quod fieri noluit, fieri autem non vetuit, id fit. [Digesta 1.3.30] Comete-se fraude contra a lei, quando se pratica aquilo que ela não quis que se fizesse, mas não proibiu que fosse feito.

1125. Fraus est accipere quod non possis reddere. [Publílio Siro] É fraude receber o que não se pode devolver.

1126. Fraus est celare fraudem. [Jur / Black 815] É crime encobrir um crime.

1127. Fraus est concessa repellere fraudem. [Ovídio, Ars Amatoria 3.491] É lícita a fraude para repelir a fraude. VIDE: Decet fraudem pellere fraude pari. Me decuit fraudem pellere fraude pari.

1128. Fraus est odiosa et non praesumenda. [Jur / Black 814] A fraude é odiosa e não deve ser presumida.

1129. Fraus et dolus nemini patrocinari debent. [Jur / Broom 245] Fraude e dolo não devem proteger ninguém.

1130. Fraus et ius nunquam cohabitant. [Jur / Black 814] A fraude e a justiça nunca moram juntas.

1131. Fraus in auctorem recidit. [DAPR 278] A fraude recai no autor. O feitiço se volta contra o feiticeiro. Quem laço me armou nele caiu. Quem faz trelas cai nelas. VIDE: In caput auctoris facinus plerumque redundat. Lanam petierat, ipseque tonsus abiit. Redire saepe fraus in auctorem solet.

1132. Fraus latet in generalibus. [Jur / Black 815] A fraude se esconde nas generalidades. VIDE: Dolosus versatur in generalibus. Dolus latet in generalibus.

1133. Fraus meretur fraudem. [Jur / Black 815] Fraude merece fraude.

1134. Fraus non in consilio, sed in eventu. [Jur] A fraude não está na intenção, mas na ação.

1135. Fraus omnia corrumpit. [Jur] A fraude corrompe tudo. (=A fraude anula todo ato realizado sob sua égide). VIDE: Fraus vitiat omnia.

1136. Fraus pia. Uma fraude piedosa. (=Uma fraude que visa a um objetivo nobre). VIDE: Pia fraus.

1137. Fraus sibi in parvis fidem praestruit ut maiore emolumento fallat. [Bacon, Advancement of Learning 2.23.17] A perfídia constrói a confiança com pequenas ações, para enganar com maior lucro.

1138. Fraus sine poena esse potest; poena sine fraude esse non potest. [Digesta 50.16.131] Pode haver crime sem punição, mas punição sem crime não pode.

1139. Fraus sublimi regnat in aula. [Sêneca, Hippolytus 982] A perfídia reina no palácio grandioso.

1140. Fraus vitiat omnia. [Stevenson 887] A fraude vicia tudo. (=A fraude anula todo ato realizado sob sua égide). VIDE: Fraus omnia corrumpit.

1141. Fraxinus in silvis pulcherrima, pinus in hortis, populus in fluviis, abies in montibus altis. [Virgílio, Eclogae 7.65] O freixo, nas florestas, é o mais bonito, o pinheiro nos jardins, o álamo à beira dos rios, o abeto nos altos montes.

1142. Fremant omnes licet, dicam quod sentio. [Cícero, De Oratore 1.44.1] Ainda que todos tremam, direi o que sinto.

1143. Frena tene et siste impetum. [Sêneca, Agamemnon 203] Refreia-te, e contém teu ímpeto.

1144. Frenis saepe repugnat equus. [Ovídio, Remedium Amoris 514] O cavalo muitas vezes refuga o freio.

1145. Frenos impone linguae, peni saepius. [Publílio Siro] Põe freios à língua, e mais ainda à voluptuosidade. Frenos impone linguae, saepius concupiscentiae.

1146. Frenos imponit linguae conscientia. [Publílio Siro] A consciência põe freios à língua.

1147. Frenum accipere. [Virgílio, Eneida 12.568] Aceitar o freio. (=Considerar-se vencido).

1148. Frenum in lingua! Põe freio na tua língua. Língua que fala, corpo que paga.

1149. Frenum momordi. [Cícero, Ad Familiares 11.24.1] Mordi o freio. (=Dominei-me).

1150. Frequens imitatio transit in mores. [Quintiliano, Institutio Oratoria 1.11.2] A imitação freqüente transforma-se em hábito.

1151. Frequens meditatio carnis afflictio est. [Vulgata, Eclesiastes 12.12] A meditação freqüente é a aflição da carne.

1152. Frequens usus magistrorum praecepta superat. [Medina 646] O uso freqüente supera os ensinamentos dos professores. Mais fazem os anos que os livros. <