DICIONÁRIO DE EXPRESSÕES E FRASES LATINAS
Compilado por HENERIK KOCHER
Home - Introdução - Bibliografia - Abreviaturas
A B C D E F G H I L M N O P Q R S T U VZ
E5: 801-1000
801. Et comes et dominus passu gradiuntur eodem. [F.V. y M.B., Colección de Refranes y Locuciones 93] O acompanhante e o senhor caminham no mesmo passo. ■Tão bom é Pedro como seu amo. ■Tal amo, tal criado.
802. Et commodum eius esse debet cuius periculum est. [Institutiones 3.23.4] Quem tem o risco, desse também deve ser o lucro. VIDE: ●Commodum eius esse debet, cuius periculum est. ●Cuius est commodum eius debet esse incommodum. ●Cuius periculum est, et commodum eius esse debet.
803. Et cum spirito tuo. E com teu espírito.
804. Et cupio, et nequeo. Quid agam? [Ovídio, Metamorphoses 8.498] Quero, mas não posso. Que devo fazer?
805. Et deest et superest miseris cogitatio. [Publílio Siro] Os infelizes têm, ao mesmo tempo, pensamentos de mais e de menos.
806. Et dedit mare mortuos, qui in eo erant. [Vulgata, Apocalipse 20.13] E o mar deu os mortos que estavam nele.
807. Et delator es, et calumniator. [Marcial, Epigrammata 11.66] És delator e és caluniador.
808. Et dicetur ei: Quid sunt plagae istae in medio manuum tuarum? Et dicet: His plagatus sum in domo eorum qui diligebant me. [Vulgata, Zacarias 13.6] Então se lhe fará esta pergunta: Que chagas são essas no meio das tuas mãos? E ele responderá: Com estas fui eu ferido em casa daqueles que me amavam.
809. Et dico huic: Vade, et vadit; et alii: Veni, et venit. [Vulgata, Mateus 8.9] E digo a um: Vai, e ele vai; e a outro: Vem, e ele vem.
810. Et docere et rerum exquirere causas. [Divisa da Universidade de Geórgia, EUA] Não só ensinar como também pesquisar as causas das coisas.
811. Et dolor ac morbus leti fabricator uterque. [Lucrécio, De Rerum Natura 3.473] Tanto a dor como a doença produzem a morte.
812. Et e contra. E vice-versa.
813. Et ecce ego vobiscum sum omnibus diebus, usque ad consummationem saeculi. [Vulgata, Mateus 28.20] Estou convosco todos os dias, até a consumação do tempo.
814. Et ecce, nocte iam media expavit homo. [Vulgata, Rute 3.8] E eis que pela meia-noite espertou o homem espavorido.
815. Et ego ipse homo sum. [Vulgata, Atos 10.26] Eu também sou homem.
816. Et ego movebo non solum terram sed etiam caelum. [Vulgata, Hebreus 12.26] E eu moverei não só a terra, mas também o céu.
817. Et equidem si scis tute, quot habeas hodie digitos in manu? [Plauto, Persa 190] E hoje sabes quantos dedos tens nas mãos? VIDE: ●Nescit capitis et inguinis discrimen. ●Nescit quot digitos habeat in manu.
818. Et erat in deserto quadraginta diebus et quadraginta noctibus. [Vulgata, Marcos 1.12] E ficou no deserto por quarenta dias e quarenta noites.
819. Et erit opus iustitiae pax. [Vulgata, Isaías 32.17] E a paz será a obra da justiça. VIDE: ●Opus iustitiae pax.
820. Et erit sicut populus sic sacerdos; et sicut servus sic dominus eius; sicut ancilla sic domina eius. [Vulgata, Isaías 24.2] E assim como for o povo, assim será o sacerdote; e como o criado, assim o seu amo; como a serva, assim a sua senhora. ●Et erit sicut populus, sic sacerdos. [Vulgata, Oséias 4.9]
821. Et facere et pati fortiter Romanum est. [Tito Lívio, Ab Urbe Condita 2.12] Trabalhar e sofrer com coragem é próprio do romano.
822. Et facti sunt amici Herodes et Pilatus in ipsa die, nam antea inimici erant ad invicem. [Vulgata, Lucas 23.12] E naquele dia ficaram amigos Herodes e Pilatos, porque estavam antes inimigos um do outro.
823. Et factus est sudor eius sicut guttae sanguinis decurrentis in terram. [Vulgata, Lucas 22.44] E veio-lhe um suor, como de gotas de sangue, que corria sobre a terra.
824. Et fecunda facit pectora laudis amor. [Ovídio, Tristia 5.12.38] O amor da glória fecunda o talento. ■A honra sustenta as artes.
825. Et ferrum, et ignis saepe medicinae loco est. [Sêneca, Agamemnon 152] Tanto a espada como o fogo muitas vezes funcionam como remédio.
826. Et ferrum vinces, si favet hora tibi. Vencerás até a espada, se o momento te é favorável. ■A quem Deus quer ajudar, o vento lhe apanha lenha. VIDE: ●Vel ferrum vinces, si favet hora tibi.
827. Et firmabitur iustitia thronus eius. [Vulgata, Provérbios 25.5] E o seu trono se firmará na justiça. VIDE: ●Iustitia thronum firmat.
828. Et formicae sua bilis inest. [Schottus, Adagia 177] Também a formiga tem a sua bílis. ■Também a formiga tem catarro. ■Cada formiga tem sua ira. ■Até o cabelo sutil faz sua sombra. VIDE: ●Est et formicae et culici sua bilis. ●Etiam formicae sua bilis inest. ●Formicae sua bilis inest, habet et musca splenem. ●Habet et musca splenem. ●Habet et musca splenem, et formica bilem. ●Inest et formicae fel. ●Inest et formicae sua bilis. ●Inest et formicae et serpho bilis. ●Tam parvum nihil est, cui sit defensio nulla
829. Et fraudator es, et negociator. [Marcial, Epigrammata 11.66] És trapaceiro, e és traficante.
830. Et fugit velut umbra. [Vulgata, Jó 14.2] E fugiu como uma sombra. VIDE: ●Homo, natus de muliere, brevi vivens tempore, repletur multis miseriis; quasi flos egreditur et conteritur, et fugit velut umbra, et nunquam in eodem statu permanet.
831. Et fuit ruina illius magna. [Vulgata, Mateus 7.27] E foi grande a sua ruína.
832. Et gaudium mihi et solacium in litteris, nihilque tam laetum quin his laetius, nihil tam triste quod non per has minus triste. [Plínio Moço, Epistulae 8.19.1] No estudo encontro prazer e consolo, e nada é tão agradável, que com ele não seja mais agradável, nada tão triste, que com ele não fique menos triste.
833. Et gaudium vestrum impleatur. [Vulgata, João 15.11] Que o vosso gozo seja completo.
834. Et genus et formam regina pecunia donat. [Horácio, Epistulae 1.6.37] A rainha Pecúnia concede tanto nobreza quanto formosura. ■Dom dinheiro é um grande cavalheiro. ●Et genus et famam regina pecunia donat. [Medina 590] A rainha Pecúnia tanto dá nobreza como fama.
835. Et genus et virtus, nisi cum re, vilior alga est. [Horácio, Satirae 2.5.8] Tanto a estirpe quanto a virtude, se não há dinheiro, valem menos do que o sargaço.
836. Et hasta et clipeo. [Schottus, Adagia 537] Tanto com a lança como com o escudo.
837. Et id genus omne. E tudo que é da mesma espécie. ●Et hoc genus omne.
838. Et in Arcadia ego! [Rezende 1693] Eu também (vivi) na Arcádia! (=Eu também fui feliz!)
839. Et in mellis copia non frustra pennas habet apicula. [S.Agostinho, Epistulae 15] Mesmo quando o mel é abundante, a abelha não tem as asas inúteis.
840. Et in terra pax hominibus bonae voluntatis. [Vulgata, Lucas 2.14] E na terra paz aos homens de boa vontade.
841. Et in toto plurimus orbe legor. [Ovídio, Tristia 4.10.128] Sou o mais lido em todo o mundo.
842. Et infima prosunt. Até as coisas mínimas são úteis.
843. Et ipse aderam. Eu também estava lá.
844. Et ipsi tacuerunt. [Vulgata, Lucas 9.36] Eles também se calaram.
845. Et iumentum et arator quietus erit diebus dominicis. [Schrevelius 1175] Tanto o jumento como o lavrador descansarão nos domingos.
846. Et lacrimae pondera vocis habent. [Ovídio, Heroides 3.4] Também as lágrimas têm o peso da voz. ■As lágrimas são a muda linguagem da dor. VIDE: ●Interdum lacrimae pondera vocis habent.
847. Et lacrimas risus non procul esse docet. O riso avisa que as lágrimas também não estão longe. ■Quem ri hoje chora amanhã.
848. Et latrat canis, sed frustra agitur vox irrita ventis, peragit cursus surda Diana suos. [Alciato, Emblemata 165] E o cão ladra, mas sua voz é levada inútil pelos ventos, e a Diana, surda, continua seu caminho. ■Os cães latem, e a caravana passa.
849. Et lepores audent caeco insultare leoni. Até as lebres ousam saltar por cima do leão cego. ■Leão moribundo, cachorro lhe mija. VIDE: ●Mortuo leoni etiam lepores insultant.
850. Et loqui poena est, et reticere tormentum. [Romulus Nilantius 2.20 / Tosi 1570] É perigoso falar, e um tormento calar.
851. Et maiora cupimus, quo maiora venerunt. [Sêneca, De Beneficiis 2.27.3] Quanto mais nos veio, tanto mais cobiçamos. ■Quanto mais temos, mais queremos.
852. Et mare iam non est. [Vulgata, Apocalipse 21.1] E o mar já não é.
853. Et mea omnia tua sunt, et tua mea sunt. [Vulgata, João 17.10] E todas as minhas coisas são tuas, e todas as tuas coisas são minhas.
854. Et memorem famam, qui bene fecit, habet. [Ovídio, Fasti 2.380] Que trabalhou bem, tem glória duradoura.
855. Et Metus, et malesuada Fames, et turpis Egestas. [Virgílio, Eneida 6.276] Não só o Medo, mas também a Fome má conselheira, e a feia Necessidade.
856. Et meum telum cuspidem habet acuminatam. [Erasmo, Adagia 1.2.88] Também minha lança tem ponta aguda. ■Também nossa espada corta. ■Também tenho duas mãos.
857. Et mihi sunt vires, et mea tela nocent. [Binder, Medulla 449] Eu também tenho força, e minhas armas ferem.
858. Et militavi non sine gloria. [Horácio, Carmina 3.26.2] Eu lutei não sem glória.
859. Et minimae vires frangere quassa valent. [Ovídio, Tristia 3.11.22] Até um pequeno esforço pode quebrar o que está rachado.
860. Et miseriarum portus est patientia. [Publílio Siro] A paciência é o refúgio dos sofrimentos.
861. Et motae ad lunam trepidabis harundinis umbram. [Juvenal, Satirae 10.21] Terás medo até da sombra de uma andorinha que se move à luz da lua.
862. Et mundus transit, et concupiscentia eius. [Vulgata, 1João 2.17] O mundo passa, e também a sua concupiscência.
863. Et nihil est quod non effreno captus amore ausit. [Ovídio, Metamophoses 6.450] E não há nada que, tomado de um amor desenfreado, não ousasse.
864. Et non erit Aegypto opus quod faciat caput et caudam, incurvantem et refrenantem. [Vulgata, Isaías 19.15] E não terá o Egito coisa que distinga a cabeça e a cauda, ao que encurva e ao que refreia. [Tradução do Padre Figueiredo] E o Egito estará na incerteza do que fazer: a cabeça e a cauda, o que manda e o que obedece. [Tradução do Padre Matos Soares]
865. Et nos aliquod nomenque decusque gessimus. [Macróbio, Saturnália 4.3; Pereira 94] E nós já tivemos alguma fama e glória. ■Algum dia fomos gente.
866. Et nos quoque tela sparsimus. Nós também atiramos muitas lanças. (=Nós também somos veteranos).
867. Et nunc erudimini. [Bossuet] Agora aprendei também vós.
868. Et nunc, reges, intellegite, erudimini, qui iudicatis terram. [Vulgata, Salmos 2.10] E agora, reis, compreendei; aprendei, vós que decidis os destinos da terra.
869. Et ossa et artus gelidus invasit tremor. [Sêneca, Oedipus 659] E um gelado arrepio invadiu meus ossos e membros.
870. Et pace et bello cunctis stat terminus aevi. [Sílio Itálico, Punica 5.134] Seja na paz, seja na guerra, para todos já está determinado o limite de nossa vida.
871. Et pilo sua umbra. [J.M.Caro y Cejudo, Refranes 371] Até o cabelo tem sua sombra. ■Até o cabelo sutil faz sua sombra. VIDE: ●Etiam capillus unus habet umbram suam.
872. Et portu ingresso deicit unda ratem. [Rezende 1705] E a onda vira o barco já dentro do porto. ■Nadar, nadar, e ir morrer à beira. ■Andar, andar, ir morrer à beira. VIDE: ●Navigat omnis homo, et portum contendit adire, et portu ingresso deicit unda ratem. ●Navigat omnis homo, et portum conscendit adire, et portum ingressus disicit unda ratem.
873. Et post malam segetem serendum est. [Sêneca, Epistulae Morales 81.1; Erasmo, Adagia 4.4.62] Mesmo depois de uma colheita má é preciso semear. ■Por medo dos pardais não se deixa de semear cereais. VIDE: ●Etiam post malam segetem serendum est.
874. Et pretium et vitium tacti sonus indicat aeris. O som indica tanto a qualidade como o defeito do bronze que se toca. ■Pelo canto se conhece a ave. VIDE: ●Pretium sonus indicat aeris. ●Sermo index animi.
875. Et prima vitae tempora et media patriae, extrema nobis impertire debemus. [Plínio Moço, Epistulae 4.23.3] O começo e o meio da nossa vida devemos consagrar à pátria; o fim, a nós mesmos.
876. Et pueri nasum rhinocerotis habent. Os filhotes também têm nariz de rinoceronte. ■Tal pai, tal filho. ■De tal gente, tal semente.
877. Et puero perspicuum est. [Erasmo, Adagia 2.1.42] Isto é claro até para uma criança. ■Até um cego vê isso. VIDE: ●Hoc et puero notum. ●Puero etiam perspicuum.
878. Et quae tanta fuit Romam tibi causa videndi? Libertas, quae sera tamen respexit inertem. [Virgílio, Eclogae 1.27] Melibeu: E que motivo tão importante tiveste para ver Roma? Títiro: A liberdade, que embora tarde, voltou os olhos para este tímido. (=Libertas, quae sera tamen, adotada como divisa pelos Inconfidentes Mineiros, passou a divisa do Estado de Minas Gerais). VIDE: ●Libertas, quae sera tamen respexit inertem.
879. Et quasi cursores, vitae lampada tradunt. [Lucrécio, De Rerum Natura 2.79] E, como corredores, passam um para o outro a lâmpada da vida. VIDE: ●Augescunt aliae gentes, aliae minuuntur, inque brevi spatio mutantur saecla animantum et quasi cursores vitae lampada tradunt.
880. Et qui fecerunt, oderunt iniuriam. Mesmo os que a cometeram, odeiam a injustiça. VIDE: ●Etiam qui faciunt, oderunt iniuriam.
881. Et qui manet in caritate, in Deo manet, et Deus in eo. [Vulgata, 1João 4.16] E quem permanece no amor permanece em Deus, e Deus nele.
882. Et qui nolunt occidere, quemquam, posse volunt. [Juvenal, Satirae 10.96] Mesmo os que não querem matar ninguém, querem ter esse poder.
883. Et qui uxorem non habent filios adoptare possunt. [Paulo, Digesta 1.7.30] Também os que não têm mulher podem adotar filhos.
884. Et quidquid Deus non est, nihil est, et pro nihilo computari debet. [Tomás de Kempis, De Imitatione Christi 3.31.11] Tudo que não é Deus não é nada, e deve ser contado como nada.
885. Et quis est Deus qui eripiet vos de manu mea? [Vulgata, Daniel 3.15] E quem é o Deus que vos poderá livrar de minha mão?
886. Et quo non ascendam? [Divisa de Fouquet] E aonde eu não chegarei? VIDE: ●Quo non ascendet?
887. Et quod nondum est factum, ea ne si utilia quidem sunt fieri oportet? [Tito Lívio, Ab Urbe Condita 4.4] E o que ainda não foi feito, se essas coisas são úteis, não é necessário que sejam feitas?
888. Et, quod tentabam dicere, versus erat. [Ovídio, Tristia 4.10.26] E o que eu tentava dizer era verso. VIDE: ●Quidquid tentabam dicere versus erat.
889. Et redit ad nihilum quod fuit ante nihil. [Maximiano, Elegiae 1.222] Volta ao nada o que antes foi nada.
890. Et refellere sine pertinacia et refelli sine iracundia parati sumus. [Cícero, Tusculanae Disputationes 2.2.2] Estamos preparados tanto para contestar sem obstinação como para sermos contestados sem ódio.
891. Et reliqua. E as outras coisas. E o mais. VIDE: ●Et alia. ●Et cetera.
892. Et requiem tibi dabit Dominus semper. [Vulgata, Isaías 58.11] E o Senhor te dará sempre descanso. VIDE: ●Requiem faciet tibi Altissimus.
893. Et requievit Deus die septima ab omnibus operibus suis. [Vulgata, Hebreus 4.4] E no sétimo dia descansou Deus de todas as suas obras. ●Et requievit ab universo opere quod patrarat. [Vulgata, Gênesis 2.2] E descansou (Deus) no dia sétimo de toda a obra que fizera.
894. Et ridiculis data gloria, ni prohibet fors. [Ausônio, Opuscula 5] Até as coisas ridículas alcançam a glória, se não o impede a sorte.
895. Et rivulus tenuis ex suo fonte et surculus modicus ex sua fronde qualitatem originis continet. [Tertuliano, De Spectaculis 7.4] Tanto o acanhado riacho como o pequeno ramo têm em si a natureza de sua origem, aquele, da sua fonte, este, da sua fronde.
896. Et satis et superest verbum sapientibus unum. [Pereira 93] A quem sabe, uma única palavra não só basta, como até sobra. ■A bons entendedores, poucas palavras. VIDE: ●Cum sapiente loquens perpaucis utere verbis. ●Dictum sapienti sat est. ●Est satis atque superest verbum sapientibus unum. ●Intellegenti pauca. ●Intellegenti satis dictum est. ●Sapienti dictum sat est. ●Sapienti pauca. ●Sapienti sat! ●Strenuis abunde dictum puta. ●Verbum sapienti sat est. ●Verbum sat sapienti!
897. Et sceleratis sol oritur. [Sêneca, De Benefíciis 4.24.1] O sol nasce até para os malvados. ■O sol nasce para todos. VIDE: ●Cum sol oritur, cunctis oritur. ●Cum sol oritur, omnibus oritur. ●Sol omnibus lucet.
898. Et scienti et consentienti non fit iniuria. [Jur] A quem sabe e concorda não se faz injustiça. VIDE: ●Nemo videtur fraudare eos qui sciunt et consentiunt. ●Nulla est iniuria quae in volentem fiat. ●Scienti et consentienti non fit iniuria neque dolus. ●Scienti et consentienti nulla fit iniuria. ●Scienti et volenti non fit iniuria. ●Volenti et consentienti non fit iniuria. ●Volenti non fit iniuria.
899. Et sedebit populus meus in pulchritudine pacis. [Vulgata, Isaías 32.18] E assentar-se-á o meu povo na formosura da paz.
900. Et sequentes. E os seguintes.
901. Et sequentia. E as coisas que se seguem.
902. Et sermone et opere. Não só com palavras, mas também com atos.
903. Et servi homines sunt. [Petrônio, Satiricon 71] Os escravos também são seres humanos.
904. Et si alterum pedem in tumulo haberem, non pigeret aliquid addiscere. [Pompônio / Rezende 1715] Mesmo que eu tivesse um pé no túmulo, não me envergonharia aprender alguma coisa.
905. Et sic de ceteris. E assim quanto ao resto. ●Et sic de similibus.
906. Et sic fecit. E assim fez.
907. Et sic labitur aetas. [Inscrição em quadrante solar] E assim passa o tempo. VIDE: ●Cito pede labitur aetas.
908. Et sic ulterius. E assim por diante.
909. Et spem et metum fors caeca versat. [Sêneca, Phoenissae 631] A sorte cega muda tanto a esperança como o medo.
910. Et suges lac gentium, et mamilla regum lactaberis. [Vulgata, Isaias 60.16] E mamarás o leite das gentes, e serás criada ao peito dos reis.
911. Et tamen, si in arenam procederent pugnaturi inter se gladiatores, quorum alter filius, alter esset pater, tale spectaculum quis ferret? quis non auferret? [S.Agostinho, De Civitate Dei 3.14.2] E se dois gladiadores avançassem na arena para o combate, e se um deles fosse o filho, o outro o pai, quem suportaria tal espetáculo? Quem não o interromperia?
912. Et tenebit iustus viam suam. [Vulgata, Jó 17.9] Mas o justo prosseguirá o seu caminho.
913. Et teritur pressa vomer aduncus humo. [Rezende 1723] Até o arado afiado se gasta na terra dura. ■Tanto dá a água na pedra, até que fura. VIDE: ●Atteritur pressa vomer aduncus humo.
914. Et terram rumor transilit et maria. [Propércio, Elegiae 2.18.38] A fama atravessa tanto a terra como os mares.
915. Et trepidae matres pressere ad pectora natos. [Virgílio, Eneida 7.518] E as mães tremendo apertaram aos peitos os filhos. ■E as mães que o som terrível escutaram, aos peitos os filhinhos apertaram. [Camões, Lusíadas 4.28]
916. Et tu, Brute, fili mi! Tu também, Bruto, meu filho! (=Exclamação de César ao ver no grupo dos seus assassinos Bruto, que passava por ser seu filho. Segundo Suetônio, a frase teria sido dita em grego). VIDE: ●Tu quoque, Brute, fili mi!
917. Et tu ex illis es, nam et loquella tua manifestum te facit. [Vulgata, Mateus 26.73] Tu certamente também és dos tais, porque até a tua linguagem te dá bem a conhecer. VIDE: ●Loquela tua manifestum te facit.
918. Et tu, unde agis? [Plauto, Bacchides 1106] E tu, de onde vens?
919. Et uxor. E esposa. (=Fórmula usada depois do nome do marido, para indicar que a mensagem é do casal).
920. Et venite, et arguite me. [Vulgata, Isaías 1.18] E vinde, e argüi-me.
921. Et ventis adversis. [Divisa de Grabrielle d’Annunzio] Mesmo com os ventos contrários.
922. Et vera incessu patuit dea. [Virgílio, Eneida 1.402] Até pelo modo de andar revelou-se uma verdadeira deusa.
923. Et verbum caro factum est. [Vulgata, João 1.14] E a palavra se fez carne.
924. Et veritatem diligimus et Platonem, sed rectius est diligere veritatem. [Tosi 299] Amamos tanto a verdade quanto a Platão, mas é mais justo amar a verdade. ■Amigo do compadre, mas mais da verdade. ■Amigo de todos iguais, e da verdade mais. VIDE: ●Amicus Plato, sed magis amica veritas. ●Amicus Plato, amicus Socrates, sed praehonoranda veritas. ●Amicus Plato, amicus Socrates, sed magis amica veritas. ●Amicus Socrates, sed magis amica veritas. ●Minime vero veritati praeferendus est vir. ●Plato amicus, sed magis amica veritas.
925. Et videt, et librat iusta Deus omnia lance. [Binder, Thesaurus 1004] Deus tudo vê e pesa numa balança justa.
926. Et virtus testudinibus et sapientia cedit. [Erasmo] Tanto a virtude como a sabedoria se submetem ao dinheiro. (=Testudo, moeda dos peloponesos, que trazia uma tartaruga gravada). ■O dinheiro governa o mundo. ■Não há cerradura, se é de ouro a gazua. VIDE: ●Testudines vincunt sapientiam et virtutem. ●Virtutem et sapientiam vincunt testudines.
927. Et vitrum et mulier sunt in discrimine semper. [Pereira 94] ■Mulher e vidro estão sempre em perigo. ■O homem é fogo, a mulher estopa, vem o diabo e sopra.
928. Et vulpes in laqueos incidunt. Até mesmo as raposas caem em armadilhas.
929. Etenim passer invenit sibi domum, et turtur nidum sibi, ubi ponat pullos suos. [Vulgata, Salmos 83.4] Ainda o passarinho acha casa para si, e a rola ninho para si, onde ponha seus filhinhos.
930. Etenim si incertam vocem dat tuba, quis parabit se ad bellum? [Vulgata, 1Coríntios 14.8] Se a trombeta der um som confuso, quem se preparará para a batalha?
931. Etiam atque etiam. E mais e mais. Repetidamente. Minuciosamente.
932. Etiam atque etiam, cui des, considera. [Sêneca, De Beneficiis 3.14.2] Examina minuciosamente a quem fazes favor.
933. Etiam atra gallina candida ova excludit. Mesmo a galinha preta põe ovos brancos. ■Galinha preta põe ovo branco. VIDE: ●Praebet candoris lac nigri vacca coloris.
934. Etiam bestiae fame monitae plerumque ad eum locum ubi aliquando pastae sunt revertuntur. [Cícero, Pro Cluentio 25.1] Mesmo os animais orientados pela fome geralmente retornam ao lugar onde algum dia se alimentaram.
935. Etiam bonis malum saepe est assuescere. [Publílio Siro] Muitas vezes é até um mal acostumar-se às coisas boas. ●Etiam bonum saepe obest assuescere.
936. Etiam capillus unus habet umbram suam. [Publílio Siro] Até mesmo um único cabelo tem sua sombra. ■Até um cabelo faz sombra. ■Cada cabelo faz sua sombra na terra. ●Etiam capillus suam facit umbram. [Pereira 122] VIDE: ●Et pilo sua umbra. ●Vel capillus habet umbram suam.
937. Etiam capra improbum hominem mordeat. [Apostólio 10.87] Até a cabra morderá o homem mau. ■Ao mau todos perseguem. ●Etiam capra virum mordeat malum. [Schottus, Adagia 227] VIDE: ●Mus mordeat improbum. ●Scelerosum mordeat et mus. ●Vel capra mordeat nocentem. ●Vel mus mordeat improbum. ●Virum improbum vel mus mordeat. ●Virum mus mordeat ipsa malignum.
938. Etiam celeritas in desiderio mora est. [Publílio Siro] Quando se deseja, até a rapidez é considerada demora. VIDE: ●Animo cupienti nihil satis festinatur.
939. Etiam cum vulnus sanatum est, cicatrix manet. [Sêneca, De Ira 1.16.7] Mesmo quando a ferida está curada, fica a cicatriz. VIDE: ●Cicatrix manet. ●Etiam sanato vulnere cicatrix manet.
940. Etiam fera animalia, si clausa teneas, virtutis obliviscuntur. [Tácito, Historiae 4.64] Mesmo os animais ferozes, se são mantidos em cativeiro, se esquecem de sua coragem.
941. Etiam ferocissimos domari. [Alciato, Emblemata 29] Até os homens mais ferozes podem ser vencidos.
942. Etiam formicae sua bilis inest. [Pereira 122] Também a formiga tem a sua bílis. ■Também a formiga tem catarro. ■Cada formiga tem sua ira. ■Até o cabelo sutil faz sua sombra. VIDE: ●Est et formicae et culici sua bilis. ●Et formicae sua bilis inest. ●Formicae sua bilis inest, habet et musca splenem. ●Habet et musca splenem. ●Habet et musca splenem, et formica bilem. ●Inest et formicae fel. ●Inest et formicae sua bilis. ●Inest et formicae et serpho bilis. ●Tam parvum nihil est, cui sit defensio nulla
943. Etiam fructibus a semine degenerare contigit. [Tertuliano, Apologeticus 19.1] Já aconteceu até frutos degenerarem da semente. VIDE: ●Ex optimo parente nonnunquam pessimum filium.
944. Etiam glaebam erro admittit. O vagabundo também aceita um pedacinho de terra. ■Homem pobre com pouco se alegra. VIDE: ●Accipit et glaebam erro. ●Etiam pauper glaebam capit erro. ●Glaebam quoque accipit erro.
945. Etiam hosti est aequus, qui habet in consilio fidem. [Publílio Siro] Quem tem confiança na própria decisão é imparcial até com o inimigo.
946. Etiam illud quod scies, nesciveris, nec videris quod videris. [Plauto, Miles Gloriosus 572] Tudo que souberes, não saberás, e o que vires, não verás.
947. Etiam in bonis moribus aliquid exsistet asperius. [Sêneca, De Ira 2.31.4] Mesmo nos bons caracteres se encontra alguma aspereza.
948. Etiam in obsessa via pauperi pax est. [Sêneca, Epistulae Morales 14.9] Mesmo numa estrada cercada por ladrões o pobre tem tranqüilidade. ■Ninguém pode despir um homem nu. VIDE: ●Nudum latro transmittit; etiam in obsessa via pauperi pax est.
949. Etiam in pace, belli tamen iura servantur. [Quinto Cúrcio, Historiae 7.8] Mesmo na paz se observam as leis da guerra.
950. Etiam in secundissimis rebus est utendum consilio amicorum. [Cícero, De Officiis 1.91] Mesmo nos momentos mais favoráveis deve-se usar o conselho dos amigos.
951. Etiam innocentem poena quandoque obruit. Às vezes, a punição recai sobre o inocente. ■Paga o justo pelo pecador.
952. Etiam innocentes cogit mentiri dolor. [Publílio Siro] ■A dor até os inocentes faz mentir.
953. Etiam instanti laesa repugnat ovis. [Propércio, Elegiae 2.5.20] Até a ovelha ferida enfrenta quem a ameaça. ■Cada formiga tem sua ira. ■Rã também sente como gente. VIDE: ●Laesa saepius repugnat ovis. ●Nemo ita despectus, quin possit laedere laesus. ●Non solum taurus ferit uncis cornibus hostem, verum etiam instanti laesa repugnat ovis.
954. Etiam inter rosas aculei. Até entre rosas se encontram espinhos. ■Não há rosa sem espinho. ■Não há rosa sem espinho, nem formosa sem senão.
955. Etiam inter vepres rosae nascuntur. [Grynaeus 593] Até entre espinheiros nascem rosas. ■A rosa nasce no meio de espinhos. ●Etiam inter rosas aculei. Até entre rosas, espetos. VIDE: ●Fert mixtas spinis terra inarata rosas. ●Inter vepres rosae nascuntur. ●Inter vepres rosae nascuntur, et inter feras non nullae mitescunt. ●Semper odoriferis proxima spina rosis. ●Urticae proxima saepe rosa est.
956. Etiam iuri civili domestici testimonii fides improbatur. [Jur] Também em direito civil se nega a validade do testemunho familiar.
957. Etiam mala fortuna habet suas levitates. [Erasmo / Stevenson 2530] Até a má sorte tem suas mudanças. ■Não há mal que sempre dure, nem bem que sempre ature. VIDE: ●Habet etiam mala fortuna levitatem.
958. Etiam me meae latrant canes. [Plauto, Poenulus 1233] Até meus próprios cães latem para mim.
959. Etiam mendicus mendico invidet. [Brewer, Dictionary 1255] Até mendigo inveja mendigo. ■Não se tem inveja a defuntos e apartados, senão a vizinhos e a chegados. VIDE: ●Mendicus mendico invidet. ●Par paribus invidet.
960. Etiam nimia peritur laetitia. [DAPR 450] ■De muita alegria também se morre.
961. Etiam nunc ploras? Iam curabo, fatum tuum plores. [Petrônio, Satiricon 75] Ainda choras? Vou providenciar para que tenhas motivo para chorar a tua sorte.
962. Etiam oblivisci quid sis, interdum expedit. [Publílio Siro] Às vezes, vale a pena até esquecer quem se é. ●Etiam oblivisci quid scis, interdum expedit. Às vezes, vale a pena até esquecer o que se sabe. ■Fazer-se de tolo para viver.
963. Etiam parietes, arcanorum soli conscii, timebantur. [Amiano Marcelino, Historiae 14.1.7] Até as paredes, que eram as únicas conhecedoras dos segredos, eram temidas. ■Matos têm olhos, e paredes têm ouvidos. ●Etiam parietes timendi. Até as paredes devem ser temidas.
964. Etiam pauper glaebam capit erro. [Schottus, Adagia 593] O pobre vagabundo também aceita um pedacinho de terra. ■Homem pobre com pouco se alegra. VIDE: ●Accipit et glaebam erro. ●Etiam glaebam erro admittit. ●Glaebam quoque accipit erro.
965. Etiam peccanti recte praestatur fides. [Publílio Siro] Mesmo a quem erra, mantenha-se a palavra dada.
966. Etiam periere ruinae. [Lucano, Pharsalia 9.969] Até as ruínas desapareceram. VIDE: ●Tota teguntur Pergama dumetis: etiam periere ruinae.
967. Etiam post malam segetem serendum est. [Pereira 108] Mesmo depois de uma colheita má deve-se semear. ■Um dia melhor do que outro. ■Por medo dos pardais não se deixa de semear cereais. VIDE: