DICIONÁRIO DE EXPRESSÕES E FRASES LATINAS
Compilado por HENERIK KOCHER
Home - Introdução - Bibliografia - Abreviaturas
A B C D E F G H I L M N O P Q R S T U VZ
H2: 201-400
201. Heredem Deus facit, non homo. [Bouvier, Dictionary of Law] É Deus, não o homem, que faz o herdeiro. VIDE: ●Deus solus heredem facere potest. ●Solus Deus heredem facere potest.
202. Heredem eiusdem potestatis iurisque esse, cuius fuit defunctus, constat. [Digesta 50.17.59] É certo que o herdeiro tem a mesma capacidade e o mesmo direito que tinha o defunto.
203. Heredem ferre utilius est quam quaerere. [Publílio Siro] É melhor aturar o herdeiro do que procurar um.
204. Heredem medicum facere est accessere mortem. [Binder, Thesaurus 1276] Fazer do médico seu herdeiro é procurar a morte. ■Quem faz do lobo pastor perde as ovelhas. VIDE: ●Male secum agit aeger, medicum qui heredem facit.
205. Heredis fletus sub persona risus est. [Publílio Siro] Choro do herdeiro é riso mascarado. ■Lágrimas de herdeiro, risos sorrateiros. ■Lágrimas de herdeiros, risos secretos. ■Chora com um olho e ri com o outro. ●Heredis fletus personatus risus est.
206. Hereditas ab intestato. [Jur] Herança de pessoa intestada. VIDE: ●Ab intestato. ●Abintestato. ●Successio ab intestato.
207. Hereditas damnosa. [Jur / Black 869] Herança danosa. (=A herança que impõe ao herdeiro débitos a serem pagos de valor maior que o dos bens herdados). ●Hereditas damnum emergens.
208. Hereditas est quam vocant sapientiam. [Quintiliano, Institutio Oratoria 6.3.97] O que chamam de sabedoria é uma herança.
209. Hereditas ex testamento. [Jur] Herança por testamento.
210. Hereditas iacens. [Jur / Black 869] Herança jacente. (=Herança cujos herdeiros não são conhecidos). VIDE: ●Iacens hereditas.
211. Hereditas nihil aliud est quam successio in universum ius, quod defunctus habuerit. [Digesta 50.17.62] A herança não é mais que a sucessão no direito universal do defunto.
212. Hereditas viventis non datur. [Jur] Não existe herança de pessoa viva. VIDE: ●Nemo est heres viventis.
213. Heres est alter ipse. [Jur] O herdeiro é um segundo eu. ●Heres est alter ipse, et filius est pars patris. [James A. Ballentine, Law Dictionary 203] O herdeiro é um segundo eu, e o filho é parte do pai.
214. Heres ex asse. [Jur] Herdeiro universal.
215. Heres heredem alterum velut unda supervenit undam. [Horácio, Epistulae 2.2.175] Um herdeiro segue outro, como uma onda sucede a outra.
216. Heres heredis mei est meus heres. [Jur / Black 870] Herdeiro de meu herdeiro é meu herdeiro.
217. Heres legitimus. [Jur / Broom 395] O herdeiro legítimo.
218. Heres personam defuncti sustinet. [Jur] O herdeiro continua a pessoa do defunto.
219. Heres succedit in virtutes et vitia possessionis defuncti. [Jur] O herdeiro sucede nas virtudes e nos vícios da posse do defunto.
220. Heri et nudius tertius. [Vulgata, Gênesis 31.2] Ontem e anteontem. VIDE: ●Nudius tertius. ●Nudius quintus.
221. Heri, hodie et in saecula. Ontem, hoje e sempre. ●Heri et hodie ipse et in saecula. [Vulgata, Hebreus 13.8] Era ontem e é hoje e será o mesmo por todos os séculos.
222. Heri Ioseph, hodie scortator. [DAPR 362] Ontem José, hoje um libertino. ■Hoje rico e festejado, amanhã pobre e desprezado.
223. Heri servus, hodie liber. [Grynaeus 599] Ontem escravo, hoje livre. ■Ontem vaqueiro, hoje cavaleiro.
224. Hesterni quippe sumus, et ignoramus. [Vulgata, Jó 8.9] Nós somos de ontem, e o ignoramos.
225. Heu! caecitas et duritia cordis humani! [Tomás de Kempis, De Imitatione Christi 3.1.42] Ó cegueira e dureza do coração humano!
226. Heu conscientia animi gravis est servitus! [Publílio Siro] Ai! O remorso é uma servidão pesada.
227. Heu, dolor quam miser est qui in tormento vocem non habet! [Publílio Siro] Ai! Como é triste a dor que no sofrimento não tem voz!
228. Heu, Domine Deus! Ecce nescio loqui, quia puer ego sum. [Nova Vulgata, Jeremias 1.6] Ah, ah, ah, Senhor Deus, Tu bem vês que eu não sei falar, porque eu sou um menino.
229. Heu facile commoda nulla cadunt! [Alciato, Emblemata 25.26] Ai, nenhuma vantagem vem sem sacrifício! ■Deus não manda nem cozido nem assado.
230. Heu, Fortuna, quis est crudelior in nos te deus? [Horácio, Satirae 2.8.61] Ai, Fortuna, que deus é mais cruel para nós que tu?
231. Heu heu, cotidie peius! [Petrônio, Satiricon 44] Ai! Ai! Cada dia pior!
232. Heu, heu, praeteritum non est revocabile tempus. [Inscrição em relógio de sol] Ai,ai! O tempo que passou não volta!
233. Heu! Male ab obtenta pellitur arce malum. [Medina 591] Ai! É difícil expulsar o mal da cidadela conquistada. ■O mal entra às braçadas e sai às polegadas.
234. Heu me miserum! Pobre de mim!
235. Heu melior quanto sors tua sorte mea! [Ovídio, Amores 1.6.46; Fastus 4.5.20; Tristia 5.4.4] Ah! quanto tua sorte é melhor do que a minha. VIDE: ●Melior quanto sors tua sorte mea!
236. Heu mihi, quia sterilem duxi vitam iuvenilem! [William Langland, The Vision of Piers the Plowman 1.144] Pobre de mim, que vivi uma juventude estéril!
237. Heu, mortis fortasse tuae quam prospicis hora. [Inscrição em relógio de sol] Oh! Talvez a hora que estás olhando seja a hora da tua morte. VIDE: ●Haec fortasse tua.
238. Heu multa mala inducit cupiditas: periurium, homicidium et machinationes innumeras. [VES 99] Oh! A ambição é a fonte de muitos males: perjúrio, homicídio, e inúmeras conspirações.
239. Heu nihil invitis fas quemquam fidere divis! [Virgílio, Eneida 2.402; Pereira 118] Ah! ninguém deve confiar nos deuses, quando estes estão de má vontade. ■Quando Deus não quer, os santos não ajudam.
240. Heu omnis religio, omnis dignitas, et omnis potestas cedit pretio. [VES 63] Oh! Toda instituição religiosa, toda dignidade e toda autoridade têm seu preço.
241. Heu! patior telis vulnera facta meis! [Ovídio, Heroides 2.48] Ai! Estou sofrendo feridas feitas pelas minhas próprias armas!
242. Heu pietas! Heu prisca fides! [Virgílio, Eneida 6.878] Ai sentimento do dever! Ai fé antiga!
243. Heu quam difficile est crimen non prodere vultu! [Ovídio, Metamorphoses 2.447] Oh! Como é difícil não revelar no rosto um crime! ■O mal e o bem à face vêm. VIDE: ●Est facies testis, quales intrinsecus estis.
244. Heu quam difficilis gloriae custodia est! [Publílio Siro] Ah! Como é difícil conservar a glória!
245. Heu quam est timendus, qui mori tutum putat! [Publílio Siro] Ai! como se deve temer aquele que considera a morte um refúgio!
246. Heu quam habet male omnis medicus, cum nemo sese habet male. [Estobeu / Schottus, Adagialia Sacra 24] Ah! Como passa mal o médico quando ninguém passa mal! ■Quando o doente diz ‘ai’, o médico diz ‘dai’. ■A doença é o celeiro do médico. VIDE: ●Male habebit medicus, nemo si male habuerit. ●Medico male est, si nemini male est. ●Medico nunquam bene est, nisi male sit aliis.
247. Heu quam miserum est ab eo laedi, de quo non possis queri! [Publílio Siro] Ai, como é triste ser ofendido por pessoa de quem não se pode queixar! ●Heu quam miserum est ab eo laedi, de quo non ausis queri! Ai, como é triste ser ofendido por pessoa de quem não se ousa queixar!
248. Heu quam miserum est discere servire, ubi sis doctus dominari! [Publílio Siro] Ai! como é triste ter de acostumar-se a servir quando se tem competência para mandar!
249. Heu quam multa paenitenda incurrunt vivendo diu! [Publílio Siro] Ah! quantos motivos de arrependimento preocupam a quem vive muito tempo! ●Heu quam multa paenitenda incurrunt diu viventi!
250. Heu! quanto minus est cum reliquis versari quam tui meminisse. Ai! Como vale menos conviver com os outros do que lembrar-me de ti. VIDE: ●Suavius est tui meminisse quam cum aliis versari.
251. Heu quantum per se candida forma valet! [Propércio, Elegiae 2.30.8] Como é grande o poder da beleza sem artifícios!
252. Heu quianam tanti cinxerunt aethera nimbi? [Virgílio, Eneida 5.13] Ai! Por que é que tão grandes nuvens cercaram o céu? VIDE: ●Cinxerunt aethera nimbi.
253. Heu! senibus vitae portio quanta manet! [Maximiano, Elegiae 1.16] Ai! Que grande porção da vida resta aos velhos!
254. Heus viator, miraculum! Hic vir et uxor non litigant. [Inscrição em túmulo / Pontanus / Bernardes, Nova Floresta 1.276] Olá, caminhante, maravilha! Marido e mulher aqui não brigam.
255. Hi in curribus, et hi in equis; nos autem in nomine Domini Dei nostri invocabimus. [Vulgata, Salmos 19.8] Estes confiam nas suas carroças, e aqueles nos seus cavalos; nós, porém, invocaremos o nome do Senhor nosso Deus.
256. Hi mihi doctores semper placuere docenda qui faciunt, plus quam qui facienda docent. [John Owen, Epigrammata 2.24] A mim sempre agradaram mais os mestres que fazem coisas dignas de ser ensinadas do que os que ensinam coisas dignas de ser feitas. ■Mais vale o exemplo que a doutrina.
257. Hi sunt inimici pessimi, fronte hilaro, corde tristi. [Aulo Gélio, Noctes Atticae 15.9] Os piores inimigos são os que têm o rosto risonho, mas o coração triste.
258. Hi sunt magistri qui nos instruunt sine virgis et ferula, sine verbis et cholera, sine pannis et pecunia. Si accedis, non dormiunt; si inquirens interrogas, non abscondunt; non remurmurant, si oberres; cachinnos nesciunt, si ignores. [Richard de Bury, Philobiblon 1] Eles (os livros) são mestres que nos ensinam sem varas nem palmatória, sem palavras nem ira, sem regalos nem dinheiro. Se os procuras, não dormem; se os interrogas, não escondem; não resmungam, se erras; não sabem dar risadas, se ignoras. VIDE: ●Libri sunt magistri qui nos instruunt sine virgis et ferula, sine verbis et cholera, sine pannis et pecunia.
259. Hi vitaturi lupum inciderunt in leonem. [Emanuel Swedenborg, Vera Christiana Religio 388] Eles, para escapar do lobo, esbarraram no leão. ■Fugiu do lodo, caiu no arroio. VIDE: ●Fugiens ursum, incidit in leonem. ●Fugientes fumum in ignem incidimus. ●Fumum fugiens, in ignem incidi. ●Fumum fugi, in ignem incidi. ●Hic timens Charybdim incidit in Scyllam. ●Incidis in Scyllam cupiens vitare Charybdim. ●Incidit in flammas, cupiens vitare favillas. ●Qui fugit patellam, cadit in prunas.
260. Hianti ore. De boca aberta.
261. Hiatus valde deflendus. Esta é uma lacuna muito deplorável. (=Diz-se trechos perdidos em manuscritos antigos). ●Hiatus maxime deflendus. ●Hiatus valde deflendus, multa desiderantur. É uma lacuna muito lamentável: falta um trecho grande.
262. Hibernia capta ferum victorem cepit. [Maloux 288] A Irlanda conquistada conquistou o feroz vencedor. VIDE: ●Graecia capta ferum victorem cepit et artes intulit agresti Latio. ●Victi vicimus. ●Victi victoribus leges dederunt.
263. Hic ab arte sua non recessit. [Cícero, Tusculanae Disputationes 1.10] Ele não abandonou sua própria arte.
264. Hic amor, haec patria est. [Virgílio, Eneida 4.347] Eis meu amor, esta é minha pátria. VIDE: ●Hic domus, haec patria est.
265. Hic autem sic se gerebat, ut communis infimis, par princibus videretur. [Cornélio Nepos, Atticus 3.1] Ele se comportava de maneira a parecer aos humildes como de sua classe, e aos grandes como seu igual.
266. Hic cocti porci ambulant. [Petrônio, Satiricon 45.4] Aqui perambulam porcos assados. ■Aqui a vida corre às mil maravilhas.
267. Hic concupivit, quod illi fastidio fuit. [Sêneca, Ad Helviam 7.10] Este desejou o que para aquele foi motivo de desprezo.
268. Hic consevit agrum, sed fruges demetit alter. Um semeou o campo, mas outro colhe os grãos. ■Um semeia, outro colhe. ■O bocado é para quem o come, não para quem o faz. VIDE: ●Alii laborarunt, alii fructum ceperunt. ●Alii laborarunt, lucrum alii reportarunt. ●Alii sementem faciunt, alii metunt. ●Alii seminant, metent alii. ●Alius est qui seminat, et alius est qui metit. ●Conserit unus agrum, sed fruges demetit alter.
269. Hic dies tibi suadet, quo expertus es, quam caduca felicitas esset. [Quinto Cúrcio, Historiae 8.15] O dia de hoje te mostra, pela experiência que tiveste, quanto a felicidade é transitória.
270. Hic domus, haec patria est. [Virgílio, Eneida 7.122] Aqui é nossa casa, esta é nossa terra. VIDE: ●Hic amor, haec patria est.
271. Hic enim homo civis Romanus est. [Vulgata, Atos 22.26] Este homem é cidadão romano. VIDE: ●Civis Romanus sum.
272. Hic esse et illic simul non possum. [DAPR 542] Estar ao mesmo tempo aqui e lá eu não posso. ■Não se pode repicar e ir na procissão. ■Não se pode bater o sino e carregar o andor. ●Hic esse et illic simul nullus potest. Ninguém pode estar aqui e lá ao mesmo tempo. VIDE: ●Ego hic esse et illic simul haud potui. ●Ego hic esse et illic simul haud possum. ●Simul flare sorbereque haud factu facile est.
273. Hic est, aut nusquam, quod quaerimus. [Horácio, Epistulae 1.17.39] O que procuramos está aqui, ou em lugar nenhum.
274. Hic est gladius quem ipse fecisti. [Schottus, Adagialia Sacra 85] Esta é a espada que tu mesmo fizeste. ■Quem arma a esparrela, às vezes cai nela. VIDE: ●Suo se iugulavit gladio.
275. Hic est mucro defensionis tuae. [Cícero, Pro Caecina 84] Esta é a arma de tua defesa.
276. Hic est niger, caveto! Cuidado! Ele é perigoso. VIDE: ●Hic niger est, hunc tu, Romane, caveto!
277. Hic et nunc. Aqui e agora.
278. Hic et ubique. Aqui e em toda parte.
279. Hic et ubique terrarum. [Divisa da Universidade de Paris] Aqui e em todo lugar do mundo.
280. Hic finis fandi. [Virgílio, Eneida 10.116] Este foi o fim do discurso.
281. Hic funis nihil attraxit. [Erasmo, Adagia 1.9.45] Esta linha não pegou nada. (=Esta armadilha não funcionou). VIDE: ●Funiculus iste piscium attrahit nihil. ●Nempe ipse funis prorsus attraxit nihil.
282. Hic haeret aqua. [DAPR 199] Aqui a água pega. ■É aqui que a porca torce o rabo. ■É aqui que a coisa pega. VIDE: ●Hic iacet lepus. ●Ibi iacet lepus.
283. Hic hodie, cras itum. Hoje aqui, amanhã terá partido. ■Hoje com saúde, amanhã no ataúde.
284. Hic iacet lepus. Aqui é que está a lebre. ■É aqui que a porca torce o rabo. VIDE: ●Hic haeret aqua. ●Ibi iacet lepus.
285. Hic iacet N, cuius virtutes brevitatis causa taceo. [Epitáfio jocoso / Bernardes, Nova Floresta 5.198] Aqui jaz N, cujas virtudes calo, por não dilatar-me.
286. Hic iacet Petrus invitus. [Epitáfio jocoso] Aqui jaz Pedro, contra sua vontade.
287. Hic iacet pulvis, cinis, nihil. [Epitáfio do Cardeal Portocarrero, na Catedral de Toledo / Rezende 2283] Aqui jaz pó, cinza, nada.
288. Hic iacet sepultus. Aqui jaz sepulto. ●Hic iacet. Aqui jaz. VIDE: ●Hic situs est. ●Hic sepultus est.
289. Hic inter nos. [Plauto, Poenulus 440] Cá entre nós. VIDE: ●Inter nos.
290. Hic labor est. [DAPR 245] Aqui está a dificuldade. ■Aqui é que a porca torce o rabo. ■Aqui está o busílis. VIDE: ●Hoc opus, hic labor est.
291. Hic manebimus optime. [Tito Lívio, Ab Urbe Condita 5.55] Aqui ficaremos muito bem.
292. Hic mihi dixit etiam ea, quae oblitus eram. [Petrônio, Satiricon 76] Ele me disse até as coisas de que já me tinha esquecido.
293. Hic mihi malorum maximum fructum abstulit, nihil timere. [Sêneca, Troades 422] Foi ele que me tirou o maior privilégio do sofrimento, que é não temer coisa alguma. VIDE: ●Malorum maximum fructuum nihil timere.
294. Hic mortui vivos docent. [Inscrição em biblioteca] Aqui mortos ensinam aos vivos. (=A expressão também é utilizada com referência aos estudos médicos feitos em cadáveres).
295. Hic mortui vivunt, hic muti loquuntur. [Inscrição em biblioteca] Aqui os mortos vivem, aqui os mudos falam.
296. Hic mortui vivunt, hic pandunt oracula muti. [Inscrição na Biblioteca de Sorbona, Paris / Rezende 2287] Aqui os mortos vivem, aqui os mudos revelam os oráculos.
297. Hic mos est gentis, panis praebetur habenti. [Binder, Thesaurus 1300] Este é o costume do povo: oferece-se pão a quem tem. ■Ganha dinheiro quem tem dinheiro. ■Dinheiro ganha dinheiro. VIDE: ●Cui panis est, panis datur. ●Cui sunt multa bona, huic dantur plurima dona. ●Dantur divitiae non nisi divitibus. ●Dantur opes Croeso, nihil praebetur egenti. ●Dantur opes nullis nunc nisi divitibus. ●Habenti dabitur.
298. Hic murus aëneus esto: nil conscire sibi, nulla pallescere culpa. [Horácio, Epistulae 1.1.60] Seja esta nossa muralha de bronze: não ter nenhuma culpa no coração, não temer nenhuma acusação.
299. Hic nec manere ventus, nec navigare sinit. [Schottus, Adagia 216] Aqui o vento nem permite fundear, nem navegar. ■Se ficar, o bicho pega; se correr, o bicho come. ●Hic nec exspectare ventus, neque navigare sinit. [Schottus, Adagia 421] VIDE: ●Nec aura cursum, nec moram sinit rati. ●Ventus neque manere sinit, neque navigare. ●Ventus manere, aut navigare hinc non sinit.
300. Hic niger est, hunc tu, Romane, caveto! [Horácio, Sermones 1.4.85] Esse é um homem de mau caráter; romano; cuidado com ele! VIDE: ●Hic est niger, caveto!
301. Hic nobis vincendum aut moriendum est. [Pereira 116] Aqui nós devemos vencer ou morrer. ■Bebê-lo ou vertê-lo. VIDE: ●Hic vincendum aut moriendum, milites, est. ●Hic vobis vincendum aut moriendum.
302. Hic nullum metuit, qui metuit Deum. [Divisa] A ninguém teme quem a Deus teme.
303. Hic Rhodus, hic saltus. [Erasmo, Adagia 3.3.28] Aqui é Rodes; dá o salto! (=Na fábula O Fanfarrão, Esopo conta que um atleta, conhecido por sua falta de vigor, se vangloria de ter realizado um salto extraordinário em Rodes. Um dos presentes disse-lhe: Mas, meu amigo, se isso é verdade, tu não necessitas de testemunhas: executa aqui o mesmo salto que em Rodes. As Fábulas de Esopo, tradução de Manuel Aveleza, pág. 107). ■Aqui haveis de mostrar vossa habilidade. ●Hic Rhodus, hic salta. [Binder, Thesaurus 1302] Rodes é aqui; salta aqui.
304. Hic sepultus est. Está aqui enterrado. Aqui jaz. ●Hic situs est. VIDE: ●Hic iacet sepultus. ●Hic iacet.
305. Hic sunt leones. Aqui há leões. (=Inscrição em mapas antigos para indicar regiões inexploradas).
306. Hic tandem stetimus, nobis ubi defuit orbis. [Jean François Regnard, Voyage de Laponie 67] Chegamos até aqui, onde a terra se acabou para nós.
307. Hic tantum Boreae curamus frigora, quantum aut numerum lupus aut torrentia flumina ripas. [Virgílio, Eclogae 7.51] Aqui nós nos preocupamos tanto com o frio de Bóreas, quanto o lobo com o número (de ovelhas) ou os rios com suas margens. VIDE: ●Lupus non curat numerum ovium. ●Lupus numerum pecorum non curat. ●Lupus non curat numerum. [Pereira 103] ●Lupus non veretur etiam numeratas oves devorare. ●Lupus oves etiam numeratas devorat. ●Non curat numerum lupus.
308. Hic telam texuit, ille retexuit. [Rezende 2291] Um teceu o pano, o outro o refez. (=Um fez, o outro corrigiu. Um iniciou, o outro completou. Um planejou, o outro realizou). ■Um emaranhou, outro desemaranhou. ●Hic telam texuit, ille diduxit. [Erasmo, Adagia 4.6.47] ●Hic texuit telam, ille diduxit statim. [Schottus, Adagia 617]
309. Hic timens Charybdim incidit in Scyllam. [Homero / Albertatius 540] Ele, com medo de Caribde, caiu em Cila. ■Saltou da frigideira, caiu nas brasas. ■Saiu do lodo, caiu no arroio. VIDE: ●Effugiens Charybdim, incidi in Scyllam. ●Evitata Charybdi in Scyllam incidi. ●Evitata Charybdi in Scyllam concidi. ●Hi vitaturi lupum inciderunt in leonem. ●Incidis in Scyllam cupiens vitare Charybdin. ●Incidit in Scyllam qui vult vitare Charybdin. ●Incidit in Scyllam, cupiens vitare Charybdim.
310. Hic Troia non est. [Sêneca, Agamemnon 795] Aqui não é Tróia.
311. Hic tu fallaci nimium ne crede lucernae. [Ovídio, Ars Amatoria 1.245] Não confies muito na enganadora lanterna. ■À noite, à luz da candeia, parece bonita a feia. ■Nem mulher nem seda à luz da candeia.
312. Hic tua mercatur qui a te tua saepe precatur. [Pereira 97] Quem sempre te pede alguma coisa, está comprando. ■Assaz caro compra quem roga. ■Mais custa o rogado que o comprado. ■Mais caro o dado que o comprado.
313. Hic, ubi nunc urbs est, tum locus urbis erat. [Ovídio, Fasti 2.280] Aqui, onde agora está a cidade, então era apenas um lugar para uma cidade.
314. Hic ver assiduum. [Virgílio, Georgica 2.149] Aqui é eterna primavera. ●Hic ver aeternum. VIDE: ●Perpetuum ver est.
315. Hic vertitur cardo rei. [Pereira 96] É aqui que a dobradiça se dobra. ■Aqui torce a porca o rabo. ■Aqui está a chave do jogo.
316. Hic vigilans somniat. [Plauto, Captivi 778] Este sonha acordado. ■Vê tudo cor-de-rosa.
317. Hic vincendum aut moriendum, milites, est. [Tito Lívio, Ab Urbe Condita 21.43] Soldados, aqui é vencer ou morrer. ●Hic vobis vincendum aut moriendum. [Pereira 97] Aqui vos cabe vencer ou morrer. ■Bebê-lo ou vertê-lo. VIDE: ●Hic nobis vincendum aut moriendum est.
318. Hic vivimus ambitiosa paupertate omnes. [Juvenal, Satirae 3.182] Aqui todos vivemos em ambiciosa pobreza. ■Por fora, filó, filó; por dentro, molambo só.
319. Hilarem enim datorem diligit Deus. [Vulgata, 2Coríntios 9.7] Deus ama o que dá com alegria.
320. Hinc abite, lymphae, vini pernicies! [Catulo, Carmina 27.5] Fora daqui, ó água, perdição do vinho!
321. Hinc amor, hinc timor est. [Ovídio, Heroides 12.63] De um lado vem o amor, do outro o medo.
322. Hinc fides, illinc fraudatio. [Cícero, In Catilinam 2.25] Daqui vem a retidão, de lá a fraude.
323. Hinc illae lacrimae! [Terêncio, Andria 126; Cícero, Pro Caelio 61; Horácio, Epistulae 1.9.41] Por isso, essas lágrimas!
324. Hinc lucem et pocula sacra. [Divisa da Universidade de Cambridge] Daqui recebemos a luz e os vasos sagrados.
325. Hinc lupus urget, hinc canis angit. Deste lado, o lobo ameaça; do outro, o cão atormenta. ■Estar entre o martelo e a bigorna. VIDE: ●Hac urget lupus, hac canis.
326. Hinc quam sit calamus saevior ense patet. [Robert Burton, The Anatomy of Melancholy] Disso fica claro quanto pode a pena ser mais cruel que a espada.
327. Hinc robur et securitas. [Divisa] Daqui, força e segurança.
328. Hircum mulgere. Ordenhar bode. ■Buscar água em fonte seca. VIDE: ●Alter hircum mulgere videtur, alter cribum supponere.
329. Hirsuta tergo lora scindantur bovis. [Schottus, Adagia 609] Do lombo do boi cortam-se correias cabeludas. ■Do couro saem as correias. ■A sua casa traz o homem com que chore. VIDE: ●Ex bove ipso coria sumuntur. ●Ex ipso bove lora sumuntur.
330. Hirudo aerarii. [Cícero, Ad Atticum 1.66] Sanguessuga do tesouro público.
331. Hirudo, nisi plena, non omittit cutem. [Pereira 113] A sanguessuga só larga a pele quando está cheia. (=Dizia-se dos cobradores de impostos). ●Hirudo, nisi plena cruoris, non mittit cutem. [Gaal 1158] A sanguessuga só larga a pele quando está cheia de sangue. VIDE: ●Macilenti pediculi acrius mordent. ●Non missura cutem, nisi plena cruoris hirudo.
332. Hirundines aestivo tempore praesto sunt, frigore pulsae recedunt. As andorinhas aparecem pontualmente no verão; repelidas pelo inverno emigram. ■Amigo de bom tempo muda-se com o vento. VIDE: ●Ita ut hirundines aestivo tempore praesto sunt, frigore pulsae recedunt, item falsi amici sereno vitae tempore praesto sunt; simul atque hiemem fortunae viderunt, devolant omnes.
333. Hirundines sub eodem tecto ne habeas. [Manúcio, Adagia 23] Não tenhas andorinhas sob o teu teto. (=As andorinhas, por partirem quando chega o inverno, são comparadas aos amigos que se afastam nos tempos difíceis). ■Amigos de bom tempo mudam-se com o vento. ●Hirundines sub eodem alis tecto. Estás dando de comer às andorinhas em tua casa. ●Hirundinem in domum non suscipiendam. [S.Jerônimo, Adversus Rufinum, 39 / Tosi 8] Não se deve receber andorinha em casa. ●Hirundo suscipienda non est. [Albertatius 560]
334. Hirundo aestatem loquitur. [Grynaeus 554] A andorinha anuncia o verão. VIDE: ●Aestatis hirundo est nuntia. ●Nova hirundo veris est initium.
335. Hirundo una ver non facit. [Dumaine 245] Uma única andorinha não faz primavera. ■Uma andorinha só não faz verão. ■Nem um dedo faz a mão, nem uma andorinha faz verão. VIDE: ●Flos unus non facit hortum. ●Non una hirundo adesse ver denuntiat. ●Una hirundo non efficit ver. ●Una hirundo non facit ver. ●Unica non speciem veris hirundo dedit. ●Unus flos non facit ver. ●Ver non una dies, non una reducit hirundo.
336. His artibus. Com esses artifícios.
337. His ducibus. [Tito Lívio, Ab Urbe Condita 24.44] Com esses guias. Sendo eles os comandantes.
338. His ego nec metas rerum nec tempora pono. [Virgílio, Eneida 1.278] Não lhes fixo limites nem de espaço nem de tempo.
339. His ego non horam possum durare querelis. [Propércio, Elegiae 1.6.11] A esses ataques não posso resistir nem mesmo uma hora.
340. His qui contentus non est, in litus arenas, in segetem spicas, in mare fundat aquam. [Ovídio, Tristia 5.6.43] Quem não está satisfeito, que espalhe areia na praia, espigas na seara, água no mar.
341. His qui volunt edere, ferendus est labor. [Schottus, Adagialia Sacra 134] Aos que quiserem comer, deve ser dado trabalho. ■Quem quiser comer depene. VIDE: ●Labor ferendus est cibum petentibus.
342. His rebus ita gestis. [Cícero, Ad Familiares 15.4] Tendo ocorrido assim os fatos.
343. His testibus. Com essas testemunhas. Sendo eles testemunhas.
344. His verbis. Com estas palavras.
345. Hisce oculis egomet vidi. [Terêncio, Adelphoe 299] Eu vi com os meus próprios olhos. ■Eu vi com estes olhos que a terra há de comer.
346. Historia magistra vitae est. A história é a mestra da vida. ●Historia vero testis temporum, lux veritatis, vita memoriae, magistra vitae, nuntia vetustatis. [Cícero, De Oratore 2.9.36] A história é a testemunha dos tempos, a luz da verdade, a vida da memória, a mestra da vida, a mensageira da antigüidade.
347. Historia quoquo modo scripta delectat. [Plínio Moço, Epistulae 5.8.4] A história, de qualquer modo que seja escrita, sempre encanta.
348. Histrio in scaena. [Plauto, Poenulus 20] O ator está no palco.
349. Hoc aequale omnium est, ut vitia sua excusare malint quam effugere. [Sêneca Retórico, Controversiae 7.4] Isso é igual para todos: prefere-se-justificar os vícios a abandoná-los.
350. Hoc age! [Grynaeus 202] Atenção!
351. Hoc anno. Neste ano.
352. Hoc aurum scito pretium quod par tenet auro. [Pereira 116] Fica sabendo que é ouro aquilo que tem preço igual ao do ouro. ■Ouro é o que vale ouro. ●Hoc aurum scito, pretium quod pertinet auro. [Medina 602]
353. Hoc autem dico secundum indulgentiam, non secundum imperium. [Vulgata, 1Coríntios 7.6] Digo-vos isto como uma coisa que se vos perdoa, não por mandamento.
354. Hoc bis admoneo: ibi nulla calantica fiet, femina, si nolis ducere fila colo. [Pereira 102] Eu te aviso pela segunda vez, mulher, não se fará nenhuma touca, se não quiseres fiar. ■Digo uma, e digo outra, quem não fia não faz touca.
355. Hoc boni habet caecitas, quod sua mala non videt. Isto tem de bom a cegueira, que não vê seus males.
356. Hoc certum est. Isto é certo.
357. Hoc debet fieri cum moderamine. Isto deve fazer-se com moderação.
358. Hoc ego tuque sumus; sed quod sum non potes esse; tu quod es, e populo quilibet esse potest. [Marcial, Epigrammata 5.13.9] Isto eu e tu somos; mas o que eu sou, tu não podes ser; o que tu és, qualquer um do povo pode ser.
359. Hoc erat in more maiorum. Esse era o costume de nossos antepassados.
360. Hoc erat in votis. [Horácio, Satirae 2.6.1] Isto estava nos meus desejos. ■Era o que eu queria. ■Calhou bem!
361. Hoc est. Isto é.
362. Hoc est consuetum: comitantur tristia laetum. É o que costuma acontecer: tristezas acompanham a alegria. ■Não há prazer sem amargura. ■Não há mel sem fel. VIDE: ●Gaudium dolori iunctum. ●Risus habet fletum, nectarque molestat acetum.
363. Hoc est corpus meum. [Vulgata, Mateus 26.26] Este é meu corpo.
364. Hoc est melle dulci dulcius. [Plauto, Truculentus 351] Isto é mais doce que o doce mel. VIDE: ●Melle dulci dulcior tu es.
365. Hoc est plane et latine loqui. [Pereira 108] Isso é falar com clareza e em latim. ■Isso é falar português claro. VIDE: ●Ii qui plane et latine loquuntur.
366. Hoc est salutare, non conversari dissimilibus et diversa cupientibus. [Sêneca, Epistulae Morales 33] É conveniente não convivermos com pessoas de caracteres diferentes dos nossos e cujas aspirações são diferentes das nossas.
367. Hoc est signum Dei. [Rezende 2306] Este é o sinal de Deus.
368. Hoc est vivere bis, vita posse priori frui. [Marcial, Epigrammata 10.237] Poder apreciar o passado é viver duas vezes. VIDE: ●Ampliat aetatis spatium sibi vir bonus; hoc est vivere bis vita posse priore frui.
369. Hoc et puero notum. [Eiselein 372] Isso é claro até para uma criança. ■Até cego vê isso. VIDE: ●Et puero perspicuum est.
370. Hoc fac aliis quod cupis fieri ab aliis tibi. Faze aos outros aquilo que desejas que te seja feito pelos outros. VIDE: ●Ab alio exspectes, alteri quod feceris. ●Ab alio spectes, alteri quod feceris. ●Ab alio speres alteri quod feceris